Kozadaki Kadın Can Ada — Azem C

Sonra Bir gün Birden Olmayacak zamanda Kadının eline gülün dikeni battı Eli değil ama yüreği kanamıştı Eli ile son kez gülün yapraklarını okşadı içini çekti yine nefesi genzini yakmıştı gülün yapraklarını koparıp ardına attı ve kozasına çekilirken ağzından aynı sözler dökülmüştü BEN GÜVENİRSEM KAYBEDERİM Neydi güven Gözden düşen yaş misali bir kere güven kaybedilirse bir daha kazanılmaz mıydı Yaşanılmışlıkların hatırı olsa da içinde hep acısı mı kalırdı Darbe en sevdiğinden yenilirse daha mı acı olurdu Güven beklerken sevdiğinden ya da tüm insanlardan sen ne kadar güvenilirsin Hayatta sevdiklerine hiç yanlışın olmadı mı Yanlışı affederim ama YALANI asla derken yanlışın ve yalanın hiç olmamış mıdır Suçlarken ve hatta yargılarken bir de dönüp kendine bakabilmeli insan samimice BEN NE KADAR GÜVENİLİRİM öz eleştirisini yapmalı Kozadaki Kadının Canı yalnızlığı anlatamamayı anlaşılmamayı çaresizliği dostluğu anlatırken dış dünyanın kötülüğünden çirkinliğinden kirliliğinden kaçıp kendi iç dünyasında kozasını ören bir kadının mutluluğu başarısı vazgeçebilmeyi ve de yalnızlığını sevmesini hayatla baş edebilmesini anlatmaktadır Aslında koza bir semboldür hepimizin kendince düşlediği bir ada bir dağ kaçıp sığınacağı bir liman yok mudur

Sonra Bir gün Birden Olmayacak zamanda Kadının eline gülün dikeni battı Eli değil ama yüreği kanamıştı Eli ile son kez gülün yapraklarını okşadı içini çekti yine nefesi genzini yakmıştı gülün yapraklarını koparıp ardına attı ve kozasına çekilirken ağzından aynı sözler dökülmüştü Ben Güvenirsem Kaybederim Neydi güven Gözden düşen yaş misali bir kere güven kaybedilirse bir daha kazanılmaz mıydı Yaşanılmışlıkların hatırı olsa da içinde hep acısı mı kalırdı Darbe en sevdiğinden yenilirse daha mı acı olurdu Güven beklerken sevdiğinden ya da tüm insanlardan sen ne kadar güvenilirsin Hayatta sevdiklerine hiç yanlışın olmadı mı Yanlışı affederim ama Yalanı asla derken yanlışın ve yalanın hiç olmamış mıdır Suçlarken ve hatta yargılarken bir de dönüp kendine bakabilmeli insan samimice Ben Ne Kadar Güvenilirim öz eleştirisini yapmalı Kozadaki Kadının Canı yalnızlığı anlatamamayı anlaşılmamayı çaresizliği dostluğu anlatırken dış dünyanın kötülüğünden çirkinliğinden kirliliğinden kaçıp kendi iç dünyasında kozasını ören bir kadının mutluluğu başarısı vazgeçebilmeyi ve de yalnızlığını sevmesini hayatla baş edebilmesini anlatmaktadır Aslında koza bir semboldür hepimizin kendince düşlediği bir ada bir dağ kaçıp sığınacağı bir liman yok mudur

Aşk dünyasında kalbin pusulasının bizi karmaşık yollardan yönlendirdiği bir yerde modern arzuların gürültüsünden sık sık kaçan derin bir gerçek var beklemenin sanatı Sevgili okurlarım bu sayfalarda dört iç içe geçmiş kaderin bir yolculuğuna çıkacaksınız Her biri insan kalbinin direncinin bağlılığın sürekli gücünün ve sabrın güzelliğinin bir kanıtı olan bir yolculuk Hayat bildiğimiz gibi nadiren düz bir yol Bükülür döner ve bazen bilinmeyene yönelir Kalp işlerimiz de öyle Bu hikâyelerde aşkın zorluklara karşı zaferini izleyeceksiniz Cesur olmayanları korkutacak zorluklarla lekelenmiş dört çiftin yollarına şahit olacaksınız Yoksulluk aldatmaca ve toplumun beklentilerinin karanlık yüzü aşkın kuvvetli ışığını gölgelemeye çalıştı İnsan ruhu fırtınaları atlatabilme olağanüstü kapasitesine sahiptir dünya bizi bırakmamız için zorlasa bile kararlı kalmak Bu hikâyeler beklemenin bir zayıflık işareti olmadığını bize aşkın aşıladığı gücün bir yansıması olduğunu hatırlatır Doğru zamanı uygun koşulları alevi yeniden canlandırmanın doğru anını beklemek Bu alev hiçbir zaman gerçekten solmamıştı en karanlık gecelerde bile Bu hikâyeleri okurken ve aşkın dayanıklılığının hikâyelerini takip ederken kendi yolculuğunuz üzerine düşünmeye davet ediyorum sizi Çünkü yaşam dokusunda aşkın tüm engelleri aşma gücüne olan sabır ve inanç çağrılarını karşılayan anlarla karşılaşırız Bu hikâyeler aşkın ateşinin sabırla beslenip zamana özen gösterilerek yaşamımızın en karanlık köşelerini bile aydınlatabileceğini hatırlatır Bu edebi yolculuğa çıktığınızda beklemenin ve zaferle gelen aşkın hikâyelerinin size ilham vermesine izin verin Onları gerçek aşkın beklemeye değer olduğu ve sabrın kucaklayışında kalbin en derin arzularının en beklenmedik yollarla çiçek açabileceği tatlı bir hatırlatıcı olarak kabul edin Okurluğunuz ve finale gelene kadar sabrınız için minnettarlıklaAzeM C

Aşk dünyasında kalbin pusulasının bizi karmaşık yollardan yönlendirdiği bir yerde modern arzuların gürültüsünden sık sık kaçan derin bir gerçek var beklemenin sanatı Sevgili okurlarım bu sayfalarda dört iç içe geçmiş kaderin bir yolculuğuna çıkacaksınız Her biri insan kalbinin direncinin bağlılığın sürekli gücünün ve sabrın güzelliğinin bir kanıtı olan bir yolculuk Hayat bildiğimiz gibi nadiren düz bir yol Bükülür döner ve bazen bilinmeyene yönelir Kalp işlerimiz de öyle Bu hikâyelerde aşkın zorluklara karşı zaferini izleyeceksiniz Cesur olmayanları korkutacak zorluklarla lekelenmiş dört çiftin yollarına şahit olacaksınız Yoksulluk aldatmaca ve toplumun beklentilerinin karanlık yüzü aşkın kuvvetli ışığını gölgelemeye çalıştı İnsan ruhu fırtınaları atlatabilme olağanüstü kapasitesine sahiptir dünya bizi bırakmamız için zorlasa bile kararlı kalmak Bu hikâyeler beklemenin bir zayıflık işareti olmadığını bize aşkın aşıladığı gücün bir yansıması olduğunu hatırlatır Doğru zamanı uygun koşulları alevi yeniden canlandırmanın doğru anını beklemek Bu alev hiçbir zaman gerçekten solmamıştı en karanlık gecelerde bile Bu hikâyeleri okurken ve aşkın dayanıklılığının hikâyelerini takip ederken kendi yolculuğunuz üzerine düşünmeye davet ediyorum sizi Çünkü yaşam dokusunda aşkın tüm engelleri aşma gücüne olan sabır ve inanç çağrılarını karşılayan anlarla karşılaşırız Bu hikâyeler aşkın ateşinin sabırla beslenip zamana özen gösterilerek yaşamımızın en karanlık köşelerini bile aydınlatabileceğini hatırlatır Bu edebi yolculuğa çıktığınızda beklemenin ve zaferle gelen aşkın hikâyelerinin size ilham vermesine izin verin Onları gerçek aşkın beklemeye değer olduğu ve sabrın kucaklayışında kalbin en derin arzularının en beklenmedik yollarla çiçek açabileceği tatlı bir hatırlatıcı olarak kabul edin Okurluğunuz ve finale gelene kadar sabrınız için minnettarlıklaAzeM C

Sonra Bir gün Birden Olmayacak zamanda Kadının eline gülün dikeni battı Eli değil ama yüreği kanamıştı Eli ile son kez gülün yapraklarını okşadı içini çekti yine nefesi genzini yakmıştı gülün yapraklarını koparıp ardına attı ve kozasına çekilirken ağzından aynı sözler dökülmüştü BEN GÜVENİRSEM KAYBEDERİM Neydi güven Gözden düşen yaş misali bir kere güven kaybedilirse bir daha kazanılmaz mıydı Yaşanılmışlıkların hatırı olsa da içinde hep acısı mı kalırdı Darbe en sevdiğinden yenilirse daha mı acı olurdu Güven beklerken sevdiğinden ya da tüm insanlardan sen ne kadar güvenilirsin Hayatta sevdiklerine hiç yanlışın olmadı mı Yanlışı affederim ama YALANI asla derken yanlışın ve yalanın hiç olmamış mıdır Suçlarken ve hatta yargılarken bir de dönüp kendine bakabilmeli insan samimice BEN NE KADAR GÜVENİLİRİM öz eleştirisini yapmalı Kozadaki Kadının Canı yalnızlığı anlatamamayı anlaşılmamayı çaresizliği dostluğu anlatırken dış dünyanın kötülüğünden çirkinliğinden kirliliğinden kaçıp kendi iç dünyasında kozasını ören bir kadının mutluluğu başarısı vazgeçebilmeyi ve de yalnızlığını sevmesini hayatla baş edebilmesini anlatmaktadır Aslında koza bir semboldür hepimizin kendince düşlediği bir ada bir dağ kaçıp sığınacağı bir liman yok mudur