Kral Tutsak ve Engerek — Barış Tolga Görmez

PerestEllerini tuttum Dans edelim mi İnsanın bilmediğinden korkma farklı olanı uzak tutma içgüdüsü doğada böylesine renk ve çeşitlilik varken büyük bir çelişki değil miydi Dünya tüm cinsleri tek bir çatı altında kucaklarken insan sonu zalimliğe kadar uzanan bu kabulsüzlükten kurtulduğu gün işte ancak o zaman hayvanların seviyesine erişebilecekti Kalbimizin henüz taşlaşmadığı o gece ay ışığı altında derenin huzur veren sesi eşliğinde uzun uzun dans ettik Yaratılışımızı kapatmaya gerek duymadan olduğumuz gibi KabukBaşını kaldırıp avuçlarımın arasına aldım Alnına bir öpücük kondurdum İkimiz de bu karanlık odada solup giden hayatlarımıza ağlarken kar taneleri büyüleyici bir ahenkle tıpkı bir pamuk naifliğinde süzülüp yere inemeden kayboluyorlardı Biz de öyle değil miydik Ne yaparsak yapalım rüzgârın etkisine karşı koyamayacak gökyüzünün karanlık soğuğunda eriyip gidecektik Ne bir çocuğun neşesi olabilecekti beyazımız ne de eşsiz güzelliğimizle yeryüzündeki soluk kiri örterken yaşlı bir çifti kendimize hayranbırakabilecektik

PerestEllerini tuttum Dans edelim mi İnsanın bilmediğinden korkma farklı olanı uzak tutma içgüdüsü doğada böylesine renk ve çeşitlilik varken büyük bir çelişki değil miydi Dünya tüm cinsleri tek bir çatı altında kucaklarken insan sonu zalimliğe kadar uzanan bu kabulsüzlükten kurtulduğu gün işte ancak o zaman hayvanların seviyesine erişebilecekti Kalbimizin henüz taşlaşmadığı o gece ay ışığı altında derenin huzur veren sesi eşliğinde uzun uzun dans ettik Yaratılışımızı kapatmaya gerek duymadan olduğumuz gibi KabukBaşını kaldırıp avuçlarımın arasına aldım Alnına bir öpücük kondurdum İkimiz de bu karanlık odada solup giden hayatlarımıza ağlarken kar taneleri büyüleyici bir ahenkle tıpkı bir pamuk naifliğinde süzülüp yere inemeden kayboluyorlardı Biz de öyle değil miydik Ne yaparsak yapalım rüzgârın etkisine karşı koyamayacak gökyüzünün karanlık soğuğunda eriyip gidecektik Ne bir çocuğun neşesi olabilecekti beyazımız ne de eşsiz güzelliğimizle yeryüzündeki soluk kiri örterken yaşlı bir çifti kendimize hayranbırakabilecektik

Perest Ellerini tuttum Dans edelim mi İnsanın bilmediğinden korkma farklı olanı uzak tutma içgüdüsü doğada böylesine renk ve çeşitlilik varken büyük bir çelişki değil miydi Dünya tüm cinsleri tek bir çatı altında kucaklarken insan sonu zalimliğe kadar uzanan bu kabulsüzlükten kurtulduğu gün işte ancak o zaman hayvanların seviyesine erişebilecekti Kalbimizin henüz taşlaşmadığı o gece ay ışığı altında derenin huzur veren sesi eşliğinde uzun uzun dans ettik Yaratılışımızı kapatmaya gerek duymadan olduğumuz gibi Kabuk Başını kaldırıp avuçlarımın arasına aldım Alnına bir öpücük kondurdum İkimiz de bu karanlık odada solup giden hayatlarımıza ağlarken kar taneleri büyüleyici bir ahenkle tıpkı bir pamuk naifliğinde süzülüp yere inemeden kayboluyorlardı Biz de öyle değil miydik Ne yaparsak yapalım rüzgârın etkisine karşı koyamayacak gökyüzünün karanlık soğuğunda eriyip gidecektik Ne bir çocuğun neşesi olabilecekti beyazımız ne de eşsiz güzelliğimizle yeryüzündeki soluk kiri örterken yaşlı bir çifti kendimize hayranbırakabilecektik