Kristal Serseriler — Eyüp Bacanlı

Küçük bir pot kırmıştı aslında ama zamansızdı Onun kalbine dokunup çekmişti elini Hiç etki etmeyeceğini düşündüğü ufacık bir dokunuştu fakat bu minik dokunuşun onda nasıl bir etki bıraktığını anlayamayacaktı Aylardır dizmek için uğraşılan binlerce domino taşının yanlış bir dokunuşla zamansız yerle bir olması gibi çökmüştü bütün hüzünleri kalbindeki imzanın çevresine İçindeki musluk kalbine damla damla zehir damıtıyordu Korktuğu için kaçan birinin zamanla kaçtığı için korktuğunu anlayıp olduğu yerde durarak geriye dönüp baktığında kaçarken nelerin ve kimlerin üzerine bastığını ancak o zaman anlaması ve geriye dönecek cesareti kendinde bulamaması buruşturulmuş bir kağıt parçası gibi olan geçmişini terk etmeye karar vermesine neden olmuştu