Küçük Gelin — Fatmagül Ceylan

Bu seferde kendime yazmak istedim Hadi biraz dertleşelim küçük gelin Sen anlat ben kâğıda dökeyim Yazdıkça dökülsün dertlerin Ağlarken yutmayı öğretti annem Sus derdi yut Ondandır belki bağırıp çağırmayı bilmemem İçimde fırtına kopsa da susup yutuşum Bele inen üzüm salkımı saçlarım Ok kirpiklerim elma yanaklarım Ödünçmüş hepsi şimdi anladım İçime dert boşa akan gözyaşlarım Çocukluğumu özledim Üç boy büyük bisikletime atlayıp rüzgarla yarışmayı Dalgalara kulaç atmayı Hava kararana kadar sokakta oynamayı Anamın yaptığı tostun kokusuna uyanmayı Her pazar yanardı banyo kazanı Anamı kızdırırsam yerdim kafaya tası Saçlarımı tarar örerdi sıkı sıkı Sabah okul yoluna siyah önlük beyaz yakalı Babam vururdu sazın teline Anam eşlik ederdi yanık sesiyle Anlamazdım titrerdi sesi dolardı gözleri Şimdi bildim ki alışamadı hiç gurbete Dert keder bilmezdik Yaramazlık yapar kikir kikir gülerdik Menzili şaşmazdı annemin terliğinin Değerdi ama acıtmazdı ki

Bu seferde kendime yazmak istedim Hadi biraz dertleşelim küçük gelin Sen anlat ben kâğıda dökeyim Yazdıkça dökülsün dertlerin Ağlarken yutmayı öğretti annem Sus derdi yut Ondandır belki bağırıp çağırmayı bilmemem İçimde fırtına kopsa da susup yutuşum Bele inen üzüm salkımı saçlarım Ok kirpiklerim elma yanaklarım Ödünçmüş hepsi şimdi anladım İçime dert boşa akan gözyaşlarım Çocukluğumu özledim Üç boy büyük bisikletime atlayıp rüzgarla yarışmayı Dalgalara kulaç atmayı Hava kararana kadar sokakta oynamayı Anamın yaptığı tostun kokusuna uyanmayı Her pazar yanardı banyo kazanı Anamı kızdırırsam yerdim kafaya tası Saçlarımı tarar örerdi sıkı sıkı Sabah okul yoluna siyah önlük beyaz yakalı Babam vururdu sazın teline Anam eşlik ederdi yanık sesiyle Anlamazdım titrerdi sesi dolardı gözleri Şimdi bildim ki alışamadı hiç gurbete Dert keder bilmezdik Yaramazlık yapar kikir kikir gülerdik Menzili şaşmazdı annemin terliğinin Değerdi ama acıtmazdı ki

Bu seferde kendime yazmak istedim Hadi biraz dertleşelim küçük gelin Sen anlat ben kâğıda dökeyim Yazdıkça dökülsün dertlerin Ağlarken yutmayı öğretti annem Sus derdi yut Ondandır belki bağırıp çağırmayı bilmemem İçimde fırtına kopsa da susup yutuşum Bele inen üzüm salkımı saçlarım Ok kirpiklerim elma yanaklarım Ödünçmüş hepsi şimdi anladım İçime dert boşa akan gözyaşlarım Çocukluğumu özledim Üç boy büyük bisikletime atlayıp rüzgarla yarışmayı Dalgalara kulaç atmayı Hava kararana kadar sokakta oynamayı Anamın yaptığı tostun kokusuna uyanmayı Her pazar yanardı banyo kazanı Anamı kızdırırsam yerdim kafaya tası Saçlarımı tarar örerdi sıkı sıkı Sabah okul yoluna siyah önlük beyaz yakalı Babam vururdu sazın teline Anam eşlik ederdi yanık sesiyle Anlamazdım titrerdi sesi dolardı gözleri Şimdi bildim ki alışamadı hiç gurbete Dert keder bilmezdik Yaramazlık yapar kikir kikir gülerdik Menzili şaşmazdı annemin terliğinin Değerdi ama acıtmazdı ki Tanıtım Bülteninden