Küçük Kati 2 — Osman Akdere

Acı Günler romanının yazarı Osman Akdere saf sevgi bağlılık ve adanmışlığı kışkırtıcı tene dokunan tutku dolu bir hikâyeye katarak çıkıyor okurun karşısına bu kez Aşk sandığı mız şey bir aldatmaca mıdır Kaderimizi masum tesadüfler mi çizer Ellerimizle yaptığımız seçimler mi Ya asıl hakikat bize öldü denilendeyse Küçük Kati hayatın bitimsiz trafiğinde sağa çekenlerin gösterişli partinin ortasında Bu eğlence gerçek mi diye soranların kitabı Elindeki feneri dansın içindeki eylemsizliğe kahkahanın içindeki kedere asıl olanın altındaki sahteye tutanların dramatik ve duygusal öyküsü Treni kaçırmamak için soluksuz kalanların mücadele edenlerin her birimizin öyküsü Elinizdeki bu kitap sizi Romanya sokaklarında dolaştırırken coğrafya fark etmeksizin insanın arayış ını alçak bir sesle sadelikle hatırlatıyor Hakikatin peşini bırakmayanlar Kati ile birlikte yolun sonuna yürüyeceğine söz verenler için arayış yazarın bir sonraki kitabında devam edecek

Kati doğduğunda bana vermediler elime alamadım koklayamadım bağrıma basamadım Hiç değilse şimdi bana bu fırsatı ver Tanrım diye dua ediyordu Hiçbir şey konuşulmuyordu sessizlik ve sadece göz yaşlarının düştüğü yerlerin çıkardığı o sade ılık sevgi dolu özlemle yoğrulmuş hasretin sesi vardı Anne ve oğul sarmaş dolaş olmuşlar ikisi de kaderine ağlıyorlar kaybettikleri yılları nasıl aşacaklarını akıllarına getiriyorlar birbirlerine sarıldıkça öptükçe yanaklarından geçmişin eksiklerini gideriyor gibiydiler İkisi birden kimsenin yüzlerine bakmadan bakamadan koridordan sessizce ayrılıp gidiyorlardı Anne oğul sarılmışlar birbirlerine destek olarak kaybolan yılların acısını çıkarmaya gidiyorlardı gözlerinde umut vardı yaşam vardı on dokuz seneden sonra bir araya gelen anne ve oğlu mutluluğun tadını ilk kez bu kadar saf olduğunu anlıyorlardı İkisinin de dillerinde iki kelime vardı Annem benim Oğlum benim

Kati doğduğunda bana vermediler elime alamadım koklayamadım bağrıma basamadım Hiç değilse şimdi bana bu fırsatı ver Tanrım diye dua ediyordu Hiçbir şey konuşulmuyordu sessizlik ve sadece göz yaşlarının düştüğü yerlerin çıkardığı o sade ılık sevgi dolu özlemle yoğrulmuş hasretin sesi vardı Anne ve oğul sarmaş dolaş olmuşlar ikisi de kaderine ağlıyorlar kaybettikleri yılları nasıl aşacaklarını akıllarına getiriyorlar birbirlerine sarıldıkça öptükçe yanaklarından geçmişin eksiklerini gideriyor gibiydiler İkisi birden kimsenin yüzlerine bakmadan bakamadan koridordan sessizce ayrılıp gidiyorlardı Anne oğul sarılmışlar birbirlerine destek olarak kaybolan yılların acısını çıkarmaya gidiyorlardı gözlerinde umut vardı yaşam vardı on dokuz seneden sonra bir araya gelen anne ve oğlu mutluluğun tadını ilk kez bu kadar saf olduğunu anlıyorlardı İkisinin de dillerinde iki kelime vardı Annem benim Oğlum benim

Kati doğduğunda bana vermediler elime alamadım koklayamadım bağrıma basamadım Hiç değilse şimdi bana bu fırsatı ver Tanrım diye dua ediyordu Hiçbir şey konuşulmuyordu sessizlik ve sadece göz yaşlarının düştüğü yerlerin çıkardığı o sade ılık sevgi dolu özlemle yoğrulmuş hasretin sesi vardı Anne ve oğul sarmaş dolaş olmuşlar ikisi de kaderine ağlıyorlar kaybettikleri yılları nasıl aşacaklarını akıllarına getiriyorlar birbirlerine sarıldıkça öptükçe yanaklarından geçmişin eksiklerini gideriyor gibiydiler İkisi birden kimsenin yüzlerine bakmadan bakamadan koridordan sessizce ayrılıp gidiyorlardı Anne oğul sarılmışlar birbirlerine destek olarak kaybolan yılların acısını çıkarmaya gidiyorlardı gözlerinde umut vardı yaşam vardı on dokuz seneden sonra bir araya gelen anne ve oğlu mutluluğun tadını ilk kez bu kadar saf olduğunu anlıyorlardı İkisinin de dillerinde iki kelime vardı Annem benim Oğlum benim

Acı Günler romanının yazarı Osman Akdere saf sevgi bağlılık ve adanmışlığı kışkırtıcı tene dokunan tutku dolu bir hikâyeye katarak çıkıyor okurun karşısına bu kez Aşk sandığı mız şey bir aldatmaca mıdır Kaderimizi masum tesadüfler mi çizer Ellerimizle yaptığımız seçimler mi Ya asıl hakikat bize öldü denilendeyse Küçük Kati hayatın bitimsiz trafiğinde sağa çekenlerin gösterişli partinin ortasında Bu eğlence gerçek mi diye soranların kitabı Elindeki feneri dansın içindeki eylemsizliğe kahkahanın içindeki kedere asıl olanın altındaki sahteye tutanların dramatik ve duygusal öyküsü Treni kaçırmamak için soluksuz kalanların mücadele edenlerin her birimizin öyküsü Elinizdeki bu kitap sizi Romanya sokaklarında dolaştırırken coğrafya fark etmeksizin insanın arayış ını alçak bir sesle sadelikle hatırlatıyor Hakikatin peşini bırakmayanlar Kati ile birlikte yolun sonuna yürüyeceğine söz verenler için arayış yazarın bir sonraki kitabında devam edecek

Kati doğduğunda bana vermediler elime alamadım koklayamadım bağrıma basamadım Hiç değilse şimdi bana bu fırsatı ver Tanrım diye dua ediyordu Hiçbir şey konuşulmuyordu sessizlik ve sadece göz yaşlarının düştüğü yerlerin çıkardığı o sade ılık sevgi dolu özlemle yoğrulmuş hasretin sesi vardı Anne ve oğul sarmaş dolaş olmuşlar ikisi de kaderine ağlıyorlar kaybettikleri yılları nasıl aşacaklarını akıllarına getiriyorlar birbirlerine sarıldıkça öptükçe yanaklarından geçmişin eksiklerini gideriyor gibiydiler İkisi birden kimsenin yüzlerine bakmadan bakamadan koridordan sessizce ayrılıp gidiyorlardı Anne oğul sarılmışlar birbirlerine destek olarak kaybolan yılların acısını çıkarmaya gidiyorlardı gözlerinde umut vardı yaşam vardı on dokuz seneden sonra bir araya gelen anne ve oğlu mutluluğun tadını ilk kez bu kadar saf olduğunu anlıyorlardı İkisinin de dillerinde iki kelime vardı Annem benim Oğlum benim

Acı Günler romanının yazarı Osman Akdere saf sevgi bağlılık ve adanmışlığı kışkırtıcı tene dokunan tutku dolu bir hikâyeye katarak çıkıyor okurun karşısına bu kez Aşk sandığı mız şey bir aldatmaca mıdır Kaderimizi masum tesadüfler mi çizer Ellerimizle yaptığımız seçimler mi Ya asıl hakikat bize öldü denilendeyse Küçük Kati hayatın bitimsiz trafiğinde sağa çekenlerin gösterişli partinin ortasında Bu eğlence gerçek mi diye soranların kitabı Elindeki feneri dansın içindeki eylemsizliğe kahkahanın içindeki kedere asıl olanın altındaki sahteye tutanların dramatik ve duygusal öyküsü Treni kaçırmamak için soluksuz kalanların mücadele edenlerin her birimizin öykü sü Elinizdeki bu kitap sizi Romanya sokaklarında dolaştırırken coğrafya fark etmeksizin insa nın arayış ını alçak bir sesle sadelikle hatırlatıyor Hakikatin peşini bırakmayanlar Kati ile birlikte yolun sonuna yürüyeceğine söz verenler için arayış yazarın bir sonraki kitabında devam edecek img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img