Küflü Şimşek Toplu Şiirler 1966 2001 — Mehmet Taner

Susarsa dağ gibi susan konuşursa dağ gibi uçarı bir şiir Mehmet Taner in şiiri acı bir toprak gibi Zap suyu gibi çıplak yalın ateş gibi yakıcı yeryüzü gibi geniş Gece Uzamış bir yağmur anısı gibi Ev de serin yaz gecesi Üşü akşamsefaları üşü Ey herşeylerim üşü sarar kıvrıl Kim yaşamış yok o düşler dolu dönüşü Küflü Şimşek Mehmet Taner in şimdiye dek yayımladığı beş şiir kitabını biraraya getiriyor Tadımlık Dolunaylarını süre süre sularda geleceğin Duyur bize Adacıkları sızlatan yeni ezgiyi Deniz deniz Tınlamalarla yaklaşan derin şafak ağır su Üfürüyorum yolunu bağlayan Son tozları da BUN SULARI Bir doktora görünme fikri bende yer ediyor ve bu fikre alışıyorum benimsiyorum onunla bu birlikte eskimeyi Tabelalar tabelalar geçiyor başımın üzerinden çeşitli katlarda tabelalar hayır kuşlar geçmiyor başımın üzerinden ve alçalmıyor ufka doğru tabelalar Bir yağmur tutturuyor geceye yakın Sönüyor kent tabelalar Az insanlar yürüyorlar aralarında yağmurla neonlarla Bakıyorum birahaneye 1937 Avrupa 7 ayrı vatandaş bir dolmuşta ey Roma 7 bin puşt müziği marşlar bayramlar bombalar Ne zaman namus satışa çıkarılmış da bulmamış alıcı Bu gaz dolu boğucu havada Her şey gibi bu dondurucu gök altında Sevdalar Bir sevda oluyor sövgü sonunda Bazıları da ak kartondan pankartlar ellerinde Kanırtıyorlar sessizliği biraz daha Bakıyorum alanlara 1937 Avrupa Alışverişe dalanlar pasajların akşam pazarlarında Ey sergideki fanilayı aydınlatan aptal ampul ey maksi fanila Kendine birçok giysi uydurmuş insan Ey yeme içme Evet bir doktora görünmeli Bir gün şimşeğimden bahar bir gün buhar olmalı gizlice DEVALUE Şemsiyemi açıyorum Yağmur yağıyor Ankaranın göbeğine Bir kasaba tutturuyor Baloncu ile büfeci de Şu piyango biletçiler Dolmuşa yolcu çağıran ak kasketli çığırtkan Kalacaklar kısa bir an daha Yağmurla Ankara arasında Yağmur yağıyor alabildiğine Çekilmiş ıssız taksiler köşe başlarına çoktan Köprüde bir şey yok Köpürüp bulanan akıntının Yalnızlığından başka Bir madeni para dönmüş Ak yüzünü gökyüzüne Çamur sıvıyor kaldırımları Yağmur yağıyor alabildiğine KÖÇEK Ankara Ankara Güzel Ankara Bir damla süt kolumda ölüm İki kara leke Denge Yani tehlike Sıçrayın Fareler Buldozerler Ey Ten Ay Orman Akıp giden tren Ey Ten Ankara Ankara Güzel Ankara Ey incecik Ten Vuran bana Ve onlara AK MİNELER Nerede yangın hani kır çiçekleri Hani akşamüstü Dallardan inen gölge Çıkıyor gölü taşıran ayna Suskunluk içinde Garip derede bir çift sazan Bocalar yayıldıysa akşam ışığı Parlar suyu taşıran ayna İçimizin parlar sarmaşığı Ozan hey kaynaklarda Kanın hey dağla yaşadığı Acının bitmediği göğüste bir büyük Gümbürtünün başladığı Ozanlar hey yazarlar kabuklara hışırdar yapraklar Suyun sesi iner uzaktan Ovayı kucaklar gün damlar Aralarındaki kan Gider kurban döner gözler kan çanağına Ulur kurt ulur ağızda dinmeyen hırs Gelir gölü taşıran ayna İner yanımıza sessiz Acıyı dilimle cânım Nerede yangın hani kır çiçekleri Gelir gölü taşıran ayna cânım Gelir minelere gelecekleri AYY Bahçam köküm odunum Cânım Ey Cânım Söz geldi dayan oldu kapılar üryân Ses ederim uğrar gider Yankederim hey hey hey Soluk ermez kuşluğa Hey yavrum yavrucağım ay ala keklik sekişlim Taşın dibinden uğrar bir yılan Bir yılan Hey yavrum yavrucağım Ay konduracağım ay kitabımın direği Ayy ERKEN AĞIT ŞUBAT Neydi o dal kırıldı senin elinde Bir güvercin sadası duydu su Bir fısıltıyı böldü en olmaz yerinden Avuçlarımızdan taşan su Gölün yüreği çaylarda Çayın usu şimşek Şimşeğin kolu uzun Damar su Söz geldi kapılara vurdu kapılara vurdu kapılara kapılara Cânım ey denk oldu uçurum Rüzgârın al yanağına Neydi o dal duyduk yeşilliğini düşlerin Kara yazgı indi çayıra soludu Neydi o dal adı gelmez usuma MART 71 1 Yorgun ve çıplak ellerime bak asker Ne kadar çirkin Ne kadar güzel Boynuma bak Bir yanı ustura Nasır tutmuş öbür yanı Ve iki