Kumaş — Yavuz Türk

benim işte yine o kendi söküğünü dikemeyen benher şey oldu da hep olmayanın peşindeyimkendini deşip deşip irin içen işte bençocukları da seven ama sezdirmedenboyna sürülen bıçağı ince ince bileyenmuskasında yoksulluk duasıyla dolaşan ben

benim işte yine o kendi söküğünü dikemeyen benher şey oldu da hep olmayanın peşindeyimkendini deşip deşip irin içen işte bençocukları da seven ama sezdirmedenboyna sürülen bıçağı ince ince bileyenmuskasında yoksulluk duasıyla dolaşan ben

benim işte yine o kendi söküğünü dikemeyen ben her şey oldu da hep olmayanın peşindeyim kendini deşip deşip irin içen işte ben çocukları da seven ama sezdirmeden boyna sürülen bıçağı ince ince bileyen muskasında yoksulluk duasıyla dolaşan ben