Kumaştan Çalan Terzi
MAVİ AĞAÇ
Bütün yataklarını yitirmiş ilk geceden Üstüne kös dövülmüş bir şehirden geçmek zor Ayazdan kıran girmiş bir dallı basmalara Benim dilim varmıyor şehir düştü demeye Kumaştan çalan terzi çalıları eğiyor Eğninde eski bir yaz düşmüş kör bir makastan Bir kere tutuştu mu bu şiirden geçmek zor Eğilipte geçiyor biçtiği her kumaştan Benim dilim varmıyor şiir düştü demeye Terzi kumaştan çalmış ellerini seviyor