Kumdan Kale — Mehmet Gündoğan

Yalnızlık en içimizdedir Yalnızlığın güçlü parmakları Rauf un yüreğini sıkıca kavramıştı Nihal in yokluğunda odalar boş sokaklar ıssız hiçbir yerde hayat yok gibi geliyordu Her şeyde eşinden bir anı aksediyordu Nihal in ayrılışı yolunu kaybetmiş bir adam gibi hissetmesine sebep oluyordu Nihal in olmadığı günlerde Rauf un beslediği aşk ona ıstırabını gizleme gücü veriyordu O aşk ateşi hâlâ yanıyordu içinde ve o sevgi hâlâ canlıydı ilk günkü gibi Kuru ve tatsız geçen günlerin sonunda Nihal in gelme hayaline dönüyordu can atarak Rauf yine şeftali ağacının altındaki sandalyesine oturmuş Nihal i bekliyordu

Yalnızlık en içimizdedir Yalnızlığın güçlü parmakları Rauf un yüreğini sıkıca kavramıştı Nihal in yokluğunda odalar boş sokaklar ıssız hiçbir yerde hayat yok gibi geliyordu Her şeyde eşinden bir anı aksediyordu Nihal in ayrılışı yolunu kaybetmiş bir adam gibi hissetmesine sebep oluyordu Nihal in olmadığı günlerde Rauf un beslediği aşk ona ıstırabını gizleme gücü veriyordu O aşk ateşi hâlâ yanıyordu içinde ve o sevgi hâlâ canlıydı ilk günkü gibi Kuru ve tatsız geçen günlerin sonunda Nihal in gelme hayaline dönüyordu can atarak Rauf yine şeftali ağacının altındaki sandalyesine oturmuş Nihal i bekliyordu

Yalnızlık en içimizdedir Yalnızlığın güçlü parmakları Rauf un yüreğini sıkıca kavramıştı Nihal in yokluğunda odalar boş sokaklar ıssız hiçbir yerde hayat yok gibi geliyordu Her şeyde eşinden bir anı aksediyordu Nihal in ayrılışı yolunu kaybetmiş bir adam gibi hissetmesine sebep oluyordu Nihal in olmadığı günlerde Rauf un beslediği aşk ona ıstırabını gizleme gücü veriyordu O aşk ateşi hâlâ yanıyordu içinde ve o sevgi hâlâ canlıydı ilk günkü gibi Kuru ve tatsız geçen günlerin sonunda Nihal in gelme hayaline dönüyordu can atarak Rauf yine şeftali ağacının altındaki sandalyesine oturmuş Nihal i bekliyordu

Yalnızlık en içimizdedir Yalnızlığın güçlü parmakları Rauf un yüreğini sıkıca kavramıştı Nihal in yokluğunda odalar boş sokaklar ıssız hiçbir yerde hayat yok gibi geliyordu Her şeyde eşinden bir anı aksediyordu Nihal in ayrılışı yolunu kaybetmiş bir adam gibi hissetmesine sebep oluyordu Nihal in olmadığı günlerde Rauf un beslediği aşk ona ıstırabını gizleme gücü veriyordu O aşk ateşi hâlâ yanıyordu içinde ve o sevgi hâlâ canlıydı ilk günkü gibi Kuru ve tatsız geçen günlerin sonunda Nihal in gelme hayaline dönüyordu can atarak Rauf yine şeftali ağacının altındaki sandalyesine oturmuş Nihal i bekliyordu

Yalnızlık en içimizdedir Yalnızlığın güçlü parmakları Rauf un yüreğini sıkıca kavramıştı Nihal in yokluğunda odalar boş sokaklar ıssız hiçbir yerde hayat yok gibi geliyordu Her şeyde eşinden bir anı aksediyordu Nihal in ayrılışı yolunu kaybetmiş bir adam gibi hissetmesine sebep oluyordu Nihal in olmadığı günlerde Rauf un beslediği aşk ona ıstırabını gizleme gücü veriyordu O aşk ateşi hâlâ yanıyordu içinde ve o sevgi hâlâ canlıydı ilk günkü gibi Kuru ve tatsız geçen günlerin sonunda Nihal in gelme hayaline dönüyordu can atarak Rauf yine şeftali ağacının altındaki sandalyesine oturmuş Nihal i bekliyordu