Kur an da ve Erken Dönem Tefsirlerinde Sema — Emine Özbek Sert

Bu çalışma Kur ânda semâ semâvât kelimesini içeren âyetleri hem kronolojik konulu hem erken dönem tefsîrlerindeki sahâbe ve tâbiûnun görüşlerine öncelik vererek incelemeyi hedeflemektedir Böylece Kur ân da çizilen semâ tablosunu ve erken dönem müfessirlerin bu âyetleri anlayış şekillerini ortaya koymak amaçlanmıştır Çalışma giriş ve iki bölümden meydana gelmiştir Girişte araştırmanın konusu amacı ve yöntemi belirtilmiştir Bununla birlikte konuyla ilgili ülkemizde yapılmış çalışmalara değinilmiş ve Türkiye deki modern dönem araştırmacılarının Kur ân daki dil ve kültürün önemine dair görüşlerine yer verilmiştir Birinci bölümde Kur ân da semâ semâvâtın yer aldığı âyetler Mekkî ve Medenî ayrımına tâbi tutularak bu sûreler altında kısaca incelenmiştir Bölümün sonunda Mekkî ve Medenî dönemde semâ semâvât sözcükleriyle zikredilen ifade ve anlatımlar tablolarla gösterilmiş ve değerlendirmede bulunulmuştur İkinci bölümde Kur ân daki semâ tasvirleri tefsîrlerde ele alınmış bu bağlamda semâyla ilgili kullanılmış bazı lafızların sözlük incelemeleri yapılmıştır İlgili âyetlerdeki semâ anlatımlarında âyetin vermek istediği mesaj dikkate alınarak tematik gruplandırılmıştır Sahâbe ve tâbiûnun semâ kelimesini içeren âyetleri nasıl anlayıp yorumladıkları erken dönem tefsîrleri temel alınarak tespit edilmiştir İlgili âyetler Semânın varlık âlemindeki ilk hâli yaratılması düzenlenmesi ve nihai hâlini alması biçimsel yapısı mekân işlevi kıyâmet günü semâ tasvirleri ve Allah anlatımında semâ başlıklarında incelenmiştir Kur ân da ilgili âyetlerde çoğu kez semâ semâvât ile bilindik manada gökyüzü kastedilse bile pek çok defa bunun görülmeyen yönüne işaret edildiği ve müşâhede edilemeyen bu alanın gözlemlenen alandan hareketle anlatıldığı semânın gâybi yönünün biçimsel tasvirlerle tahayyül edilebilir kılındığı semânın müşâhede dışı alanına dair anlatımların vahyin ilk muhataplarının yabancısı olduğu türden olmadığı fakat Kur ân ın bazı düzeltmelerde bulunabildiği Kur ân da semâ anlatımında beşer kitabına benzer bir üslûbun bulunmadığı kronolojik olarak ilgili lafzın ilk defa zikredildiği âyette semânın yaratılmasından değil de onun kıyâmet günü bozulacağından yine semânın bināʾ edildiğini ifade eden âyetin yaratıldığını bildiren âyetlerden önce nâzil olduğu Kur ân da semâdan salt bilimsel bilgi vermek için değil de tevhîd diriltilme ve hesaba çekilme gibi vahyin temel öğretilerini anlatmak maksadıyla söz edildiği çalışmanın sonunda ulaşılan bulguların bir kaçıdır Tanıtım Bülteninden

Bu çalışma Kur ânda semâ semâvât kelimesini içeren âyetleri hem kronolojik konulu hem erken dönem tefsîrlerindeki sahâbe ve tâbiûnun görüşlerine öncelik vererek incelemeyi hedeflemektedir Böylece Kur ân da çizilen semâ tablosunu ve erken dönem müfessirlerin bu âyetleri anlayış şekillerini ortaya koymak amaçlanmıştır Çalışma giriş ve iki bölümden meydana gelmiştir Girişte araştırmanın konusu amacı ve yöntemi belirtilmiştir Bununla birlikte konuyla ilgili ülkemizde yapılmış çalışmalara değinilmiş ve Türkiye deki modern dönem araştırmacılarının Kur ân daki dil ve kültürün önemine dair görüşlerine yer verilmiştir Birinci bölümde Kur ân da semâ semâvâtın yer aldığı âyetler Mekkî ve Medenî ayrımına tâbi tutularak bu sûreler altında kısaca incelenmiştir Bölümün sonunda Mekkî ve Medenî dönemde semâ semâvât sözcükleriyle zikredilen ifade ve anlatımlar tablolarla gösterilmiş ve değerlendirmede bulunulmuştur İkinci bölümde Kur ân daki semâ tasvirleri tefsîrlerde ele alınmış bu bağlamda semâyla ilgili kullanılmış bazı lafızların sözlük incelemeleri yapılmıştır İlgili âyetlerdeki semâ anlatımlarında âyetin vermek istediği mesaj dikkate alınarak tematik gruplandırılmıştır Sahâbe ve tâbiûnun semâ kelimesini içeren âyetleri nasıl anlayıp yorumladıkları erken dönem tefsîrleri temel alınarak tespit edilmiştir İlgili âyetler Semânın varlık âlemindeki ilk hâli yaratılması düzenlenmesi ve nihai hâlini alması biçimsel yapısı mekân işlevi kıyâmet günü semâ tasvirleri ve Allah anlatımında semâ başlıklarında incelenmiştir Kur ân da ilgili âyetlerde çoğu kez semâ semâvât ile bilindik manada gökyüzü kastedilse bile pek çok defa bunun görülmeyen yönüne işaret edildiği ve müşâhede edilemeyen bu alanın gözlemlenen alandan hareketle anlatıldığı semânın gâybi yönünün biçimsel tasvirlerle tahayyül edilebilir kılındığı semânın müşâhede dışı alanına dair anlatımların vahyin ilk muhataplarının yabancısı olduğu türden olmadığı fakat Kur ân ın bazı düzeltmelerde bulunabildiği Kur ân da semâ anlatımında beşer kitabına benzer bir üslûbun bulunmadığı kronolojik olarak ilgili lafzın ilk defa zikredildiği âyette semânın yaratılmasından değil de onun kıyâmet günü bozulacağından yine semânın bināʾ edildiğini ifade eden âyetin yaratıldığını bildiren âyetlerden önce nâzil olduğu Kur ân da semâdan salt bilimsel bilgi vermek için değil de tevhîd diriltilme ve hesaba çekilme gibi vahyin temel öğretilerini anlatmak maksadıyla söz edildiği çalışmanın sonunda ulaşılan bulguların bir kaçıdır

Bu çalışma Kur ânda semâ semâvât kelimesini içeren âyetleri hem kronolojik konulu hem erken dönem tefsîrlerindeki sahâbe ve tâbiûnun görüşlerine öncelik vererek incelemeyi hedeflemektedir Böylece Kur ân da çizilen semâ tablosunu ve erken dönem müfessirlerin bu âyetleri anlayış şekillerini ortaya koymak amaçlanmıştır Çalışma giriş ve iki bölümden meydana gelmiştir Girişte araştırmanın konusu amacı ve yöntemi belirtilmiştir Bununla birlikte konuyla ilgili ülkemizde yapılmış çalışmalara değinilmiş ve Türkiye deki modern dönem araştırmacılarının Kur ân daki dil ve kültürün önemine dair görüşlerine yer verilmiştir Birinci bölümde Kur ân da semâ semâvâtın yer aldığı âyetler Mekkî ve Medenî ayrımına tâbi tutularak bu sûreler altında kısaca incelenmiştir Bölümün sonunda Mekkî ve Medenî dönemde semâ semâvât sözcükleriyle zikredilen ifade ve anlatımlar tablolarla gösterilmiş ve değerlendirmede bulunulmuştur İkinci bölümde Kur ân daki semâ tasvirleri tefsîrlerde ele alınmış bu bağlamda semâyla ilgili kullanılmış bazı lafızların sözlük incelemeleri yapılmıştır İlgili âyetlerdeki semâ anlatımlarında âyetin vermek istediği mesaj dikkate alınarak tematik gruplandırılmıştır Sahâbe ve tâbiûnun semâ kelimesini içeren âyetleri nasıl anlayıp yorumladıkları erken dönem tefsîrleri temel alınarak tespit edilmiştir İlgili âyetler Semânın varlık âlemindeki ilk hâli yaratılması düzenlenmesi ve nihai hâlini alması biçimsel yapısı mekân işlevi kıyâmet günü semâ tasvirleri ve Allah anlatımında semâ başlıklarında incelenmiştir Kur ân da ilgili âyetlerde çoğu kez semâ semâvât ile bilindik manada gökyüzü kastedilse bile pek çok defa bunun görülmeyen yönüne işaret edildiği ve müşâhede edilemeyen bu alanın gözlemlenen alandan hareketle anlatıldığı semânın gâybi yönünün biçimsel tasvirlerle tahayyül edilebilir kılındığı semânın müşâhede dışı alanına dair anlatımların vahyin ilk muhataplarının yabancısı olduğu türden olmadığı fakat Kur ân ın bazı düzeltmelerde bulunabildiği Kur ân da semâ anlatımında beşer kitabına benzer bir üslûbun bulunmadığı kronolojik olarak ilgili lafzın ilk defa zikredildiği âyette semânın yaratılmasından değil de onun kıyâmet günü bozulacağından yine semânın bināʾ edildiğini ifade eden âyetin yaratıldığını bildiren âyetlerden önce nâzil olduğu Kur ân da semâdan salt bilimsel bilgi vermek için değil de tevhîd diriltilme ve hesaba çekilme gibi vahyin temel öğretilerini anlatmak maksadıyla söz edildiği çalışmanın sonunda ulaşılan bulguların bir kaçıdır

Bu çalışma Kur ânda semâ semâvât kelimesini içeren âyetleri hem kronolojik konulu hem erken dönem tefsîrlerindeki sahâbe ve tâbiûnun görüşlerine öncelik vererek incelemeyi hedeflemektedir Böylece Kur ân da çizilen semâ tablosunu ve erken dönem müfessirlerin bu âyetleri anlayış şekillerini ortaya koymak amaçlanmıştır Çalışma giriş ve iki bölümden meydana gelmiştir Girişte araştırmanın konusu amacı ve yöntemi belirtilmiştir Bununla birlikte konuyla ilgili ülkemizde yapılmış çalışmalara değinilmiş ve Türkiye deki modern dönem araştırmacılarının Kur ân daki dil ve kültürün önemine dair görüşlerine yer verilmiştir Birinci bölümde Kur ân da semâ semâvâtın yer aldığı âyetler Mekkî ve Medenî ayrımına tâbi tutularak bu sûreler altında kısaca incelenmiştir Bölümün sonunda Mekkî ve Medenî dönemde semâ semâvât sözcükleriyle zikredilen ifade ve anlatımlar tablolarla gösterilmiş ve değerlendirmede bulunulmuştur İkinci bölümde Kur ân daki semâ tasvirleri tefsîrlerde ele alınmış bu bağlamda semâyla ilgili kullanılmış bazı lafızların sözlük incelemeleri yapılmıştır İlgili âyetlerdeki semâ anlatımlarında âyetin vermek istediği mesaj dikkate alınarak tematik gruplandırılmıştır Sahâbe ve tâbiûnun semâ kelimesini içeren âyetleri nasıl anlayıp yorumladıkları erken dönem tefsîrleri temel alınarak tespit edilmiştir İlgili âyetler Semânın varlık âlemindeki ilk hâli yaratılması düzenlenmesi ve nihai hâlini alması biçimsel yapısı mekân işlevi kıyâmet günü semâ tasvirleri ve Allah anlatımında semâ başlıklarında incelenmiştir Kur ân da ilgili âyetlerde çoğu kez semâ semâvât ile bilindik manada gökyüzü kastedilse bile pek çok defa bunun görülmeyen yönüne işaret edildiği ve müşâhede edilemeyen bu alanın gözlemlenen alandan hareketle anlatıldığı semânın gâybi yönünün biçimsel tasvirlerle tahayyül edilebilir kılındığı semânın müşâhede dışı alanına dair anlatımların vahyin ilk muhataplarının yabancısı olduğu türden olmadığı fakat Kur ân ın bazı düzeltmelerde bulunabildiği Kur ân da semâ anlatımında beşer kitabına benzer bir üslûbun bulunmadığı kronolojik olarak ilgili lafzın ilk defa zikredildiği âyette semânın yaratılmasından değil de onun kıyâmet günü bozulacağından yine semânın bina edildiğini ifade eden âyetin yaratıldığını bildiren âyetlerden önce nâzil olduğu Kur ân da semâdan salt bilimsel bilgi vermek için değil de tevhîd diriltilme ve hesaba çekilme gibi vahyin temel öğretilerini anlatmak maksadıyla söz edildiği çalışmanın sonunda ulaşılan bulguların bir kaçıdır