Kuran Hakkında Hristiyan Müslüman Polemikler — Soner Aksoy

İlk nazil olduğu andan itibaren Kur an inkarcılar tarafından çeşitli itirazlara muhatap olmuştur İnkârcı söylem ve itirazlar sadece nüzul ortamıyla sınırlı olmayıp İslam tarihinden günümüze kadar bilhassa değişik dini gruplar tarafından farklı form ve biçimlerde de olsa devam ettirilmiş buna mukabil Müslümanlar da bir şekilde bunlara cevap üretmeye çalışmıştır Bu minvalde hicrî ikinci asırda Abbâsî Halifesi Me mûn döneminde 813 833 yaşadığı söylenen Müslüman Abdullâh b İsmâîl el Hâşimî nin Hristiyan Abdülmesîh b İshâk el Kindî ye yazdığı İslam a davet mektubu ile bu davete mukabil Kindî nin kaleme aldığı Hristiyan savunusu ve İslam eleştirisi hakkındaki cevabını içeren risale öne çıkan metinlerden biridir Bu risale İslam ilim geleneğinde çok fazla bilinmese de Orta Çağ Hristiyan Latin geleneğinde İslam algısını şekillendiren temel metinlerden biri olarak görülmüş 19 yüzyıl sonrasında ise Batı İslam düşüncesinin oluşmasında başat bir rol oynamıştır Kindî nin risalesinde eleştiride bulunduğu temel konulardan bazıları Kur an a yöneliktir Bu noktada Kur an ın ilahi vahye dayanmadığını ileri süren Kindî onun i câzı kaynağı ve metinleşme süreci hakkında bir dizi iddia ortaya atmaktadır Klasik İslam ilim geleneğinde Kindî nin bu risalesi pek fazla bilinmediği için doğrudan onun bu iddialarını konu edinen bir eserin kaleme alınmadığı görülmektedir Diğer yandan yakın dönemde Nu mân el Âlûsî ö 1317 1899 kendi döneminde İslam eleştirilerinde en çok referansta bulunulan metinlerden biri olduğu için bu risaleye ilk defa el Cevâbü l fesîh adında hacimli bir reddiye kaleme almıştır Dolayısıyla bu araştırma Kindî nin Kur an ın i câzına kaynağına ve metinleşme sürecine dair ileri attığı iddiaların ve Âlûsî nin bunlara verdiği cevapların tespitini ve değerlendirilmesini konu edinmektedir

İlk nazil olduğu andan itibaren Kur an inkarcılar tarafından çeşitli itirazlara muhatap olmuştur İnkârcı söylem ve itirazlar sadece nüzul ortamıyla sınırlı olmayıp İslam tarihinden günümüze kadar bilhassa değişik dini gruplar tarafından farklı form ve biçimlerde de olsa devam ettirilmiş buna mukabil Müslümanlar da bir şekilde bunlara cevap üretmeye çalışmıştır Bu minvalde hicrî ikinci asırda Abbâsî Halifesi Me mûn döneminde 813 833 yaşadığı söylenen Müslüman Abdullâh b İsmâîl el Hâşimî nin Hristiyan Abdülmesîh b İshâk el Kindî ye yazdığı İslam a davet mektubu ile bu davete mukabil Kindî nin kaleme aldığı Hristiyan savunusu ve İslam eleştirisi hakkındaki cevabını içeren risale öne çıkan metinlerden biridir Bu risale İslam ilim geleneğinde çok fazla bilinmese de Orta Çağ Hristiyan Latin geleneğinde İslam algısını şekillendiren temel metinlerden biri olarak görülmüş 19 yüzyıl sonrasında ise Batı İslam düşüncesinin oluşmasında başat bir rol oynamıştır Kindî nin risalesinde eleştiride bulunduğu temel konulardan bazıları Kur an a yöneliktir Bu noktada Kur an ın ilahi vahye dayanmadığını ileri süren Kindî onun i câzı kaynağı ve metinleşme süreci hakkında bir dizi iddia ortaya atmaktadır Klasik İslam ilim geleneğinde Kindî nin bu risalesi pek fazla bilinmediği için doğrudan onun bu iddialarını konu edinen bir eserin kaleme alınmadığı görülmektedir Diğer yandan yakın dönemde Nu mân el Âlûsî ö 1317 1899 kendi döneminde İslam eleştirilerinde en çok referansta bulunulan metinlerden biri olduğu için bu risaleye ilk defa el Cevâbü l fesîh adında hacimli bir reddiye kaleme almıştır Dolayısıyla bu araştırma Kindî nin Kur an ın i câzına kaynağına ve metinleşme sürecine dair ileri attığı iddiaların ve Âlûsî nin bunlara verdiği cevapların tespitini ve değerlendirilmesini konu edinmektedir

İlk nazil olduğu andan itibaren Kur an inkarcılar tarafından çeşitli itirazlara muhatap olmuştur İnkârcı söylem ve itirazlar sadece nüzul ortamıyla sınırlı olmayıp İslam tarihinden günümüze kadar bilhassa değişik dini gruplar tarafından farklı form ve biçimlerde de olsa devam ettirilmiş buna mukabil Müslümanlar da bir şekilde bunlara cevap üretmeye çalışmıştır Bu minvalde hicrî ikinci asırda Abbâsî Halifesi Me mûn döneminde 813 833 yaşadığı söylenen Müslüman Abdullâh b İsmâîl el Hâşimî nin Hristiyan Abdülmesîh b İshâk el Kindî ye yazdığı İslam a davet mektubu ile bu davete mukabil Kindî nin kaleme aldığı Hristiyan savunusu ve İslam eleştirisi hakkındaki cevabını içeren risale öne çıkan metinlerden biridir Bu risale İslam ilim geleneğinde çok fazla bilinmese de Orta Çağ Hristiyan Latin geleneğinde İslam algısını şekillendiren temel metinlerden biri olarak görülmüş 19 yüzyıl sonrasında ise Batı İslam düşüncesinin oluşmasında başat bir rol oynamıştır Kindî nin risalesinde eleştiride bulunduğu temel konulardan bazıları Kur an a yöneliktir Bu noktada Kur an ın ilahi vahye dayanmadığını ileri süren Kindî onun i câzı kaynağı ve metinleşme süreci hakkında bir dizi iddia ortaya atmaktadır Klasik İslam ilim geleneğinde Kindî nin bu risalesi pek fazla bilinmediği için doğrudan onun bu iddialarını konu edinen bir eserin kaleme alınmadığı görülmektedir Diğer yandan yakın dönemde Nu mân el Âlûsî ö 1317 1899 kendi döneminde İslam eleştirilerinde en çok referansta bulunulan metinlerden biri olduğu için bu risaleye ilk defa el Cevâbü l fesîh adında hacimli bir reddiye kaleme almıştır Dolayısıyla bu araştırma Kindî nin Kur an ın i câzına kaynağına ve metinleşme sürecine dair ileri attığı iddiaların ve Âlûsî nin bunlara verdiği cevapların tespitini ve değerlendirilmesini konu edinmektedir