Kurtuluş a Muhalefet — Rahmi Doğanay

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir

Rahmi Doğanay tarafından kaleme alınan Kurtuluşa Muhalefet Ötüken Neşriyat eseri olarak okurlarla buluşuyor Kurtuluşa Muhalefet Rahmi Doğanay Kitap Özeti Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir Yayınevi Ötüken Neşriyat Yazar Rahmi Doğanay Sayfa 288 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Haziran 2024 Barkod 9786254086977 Kategori Araştırma İnceleme Türk Tarihi Araştırmaları

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanı

Osmanlı Devleti Birinci Dünya Savaşı na girmiş ve yenilmiştir Bu yenilginin bedeli devletin varlığı ve milletin istikbalinin kaybedilmesi sonucunu doğurmuştur Bu varlık yokluk ikileminden var olmaya devam edecek bir çıkış yolu aranması ve gündeme gelen çıkış yolları bakımından farklı kesimler değişik siyasetleri benimsemişlerdir Öncelikle İttihat ve Terakki iktidarı ve topyekün İttihatçılar devleti savaşa sokarak mevcut sorunların yaşanmasına sebep oldukları için muhalifleri tarafından siyasette ve vicdanlarda mahkûm edilmişlerdir Bu kesimlere göre İttihatçılar cezalandırılarak İtilaf devletlerinin hoşgörüsü kazanılmalı İngiltere nin himayesinde yapılabilecek makul bir barış anlaşması ile sınırlı ve zayıf da olsa devletin varlığı korunmalıydı Kurtuluşun tek yolu bu siyasetti Bu yaklaşımın kurtuluşu sağlayamayacağına inananlar Milletin kaderinin galiplerin merhametine bırakılamayacağını düşünenler ise kurtuluş için başkaca yollara yönelmişler Ya istiklal Ya Ölüm parolasıyla yola çıkmışlardı Bu grup içinde hatırı sayılır İttihatçı da vardı Ilımlı siyaset taraftarı mandacı himayeci saltanatçı ve hilafetçi kesimler İstanbul yönetimi önderliğinde Ya İstiklal Ya Ölüm yaklaşımının işgallere sebep olduğunu kabul edilebilecek şartlarda bir anlaşmanın imzalanmasını engellediğini iddia etmekteydiler Osmanlı son dönemlerinde gündeme gelen devleti kurtarma siyasetindeki Osmanlıcılık İslamcılık Türkçülük gibi siyasi akımlar ve farklı tercihler Mütareke dönemine aktarılmıştı İkinci Meşrutiyet sonrasında devletin kaderine hükmetmiş olan İttihat ve Terakki çevrelerinin Türkçülük siyasetini benimsemeleri Osmanlıcı ve İslamcı muhalifleri tarafından eleştirilmiştir Kuvvacılar İttihatçılar Türkçülük yaparak imparatorluğun dağılmasına sebep olmakla suçlanmışlar mevcut durumda devleti ve milleti kurtarma konusundaki faaliyetleri gerçekçi ve samimi bulunmamıştı Millî Mücadele organizasyonu İstanbul çevrelerinde Halife Sultan İttihatçı düşmanlığıyla tanınmış hükümetler ve entelektüel yazar çizer takımı tarafından başıbozuk isyancı eşkıya olarak nitelendirilmişti Mevcut badireden çıkmak için Halife Sultan önderliğinde İslam çatısı altında toplanılması tek çıkar yol olarak gösterilmiş İttihatçılar ve İttihatçılık üzerinden millîlik ve Türkçülük eleştirilmiştir Fetvalar ve bildirilerle Bolşevik eşkıya günahkâr olarak vasıflandırılmışlardı Bu eserde Osmanlı Devleti nin Mondros Mütarekesi ni imzaladığı 30 Ekim 1918 tarihten Büyük Taarruz Zaferi nin kazanıldığı 30 Ağustos 1922 tarihe kadarki süreçte İstanbul Ankara arasında yaşanan din olgusunun ağırlıklı olarak kullanıldığı meşruiyet ve egemenlik Ümmetçilik Milliyetçilik mücadelesi incelenmiştir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img