Küskün Mızıka — Aylin Yıldız

Aylin Yıldız ın şiir dosyası elimde Çoğunu daha önce okumuştum Topluca değerlendirirken şairin dünyasında yolculuğa çıktım Şunu apaçık söylemeliyim Bu dünyayı sevdim Bu dünyada neler var Şimdi ona bakalım Küskün Mızıka da insan doğayla içiçe deviniyor Bir çocukla yaprağın kımıldanaşı yanyana geliyor sözgelimi Yaşlıca bir kadının bembeyaz saçlarında bahar güneşinin ışıkları parıldıyor Pembe çiçeklerin sarmaş dolaş dalları sevgililerin tutkuyla sarılışıyla benzeştiriliyor Apaçık söyler Aylin Yıldız Küçük yalın mutlu yaprakların Sıcaklıkları yayılıyor odamın her yanına Herkes değil Yaşamı anlamak isteyenler Duyumsayabilir onların sıcaklıklarını Güneş le konuşuyor şair Öğlene doğru ilerlerken zaman Göremiyorum gökyüzünde seni Belli ki yağmurla yüklü kara bulutlar kıskanmış olmalı Sıcaklığını paylaşmanı benimle derken güneş anlam değiştiriyor Güneş kavuşulmak istenen aydınlığa dönüşüyor Üzerine düşünerek şiirler yazarak Sıcaklığının değdiği Doğadaki her türle Her nesne üzerine Koşmaktayım sana Zihnimde en güzel duygular İçimde soluya soluya büyüyen Rodrigo nun Concierto de Aranjuez i coşkuyla ulaşılması düşlenen bir yaşam yolculuğudur Güneş geleceğin çağrılmasıdır Güneşle koşma isteği yaşam yolunu belirleme tutkusunu anlatır Doğa şairin nesnesidir İşçi Hatice nin şiirini yazarken de onun yaşamını canlandırarak söyler sözünü Güneş ay ve karanlık buluşurlar şiirde Karanlığı sever Hatice Güneşin battığı Ayın yavaş yavaş kendini Gösterdiği saatleri Karanlığı bekler Hatice Elinin altındaki Gürültülü makineden kurtulmayı Kendini eve atıp O gıcırdayan somyanın üstüne uzanıp Ağrısını dindirmeyi boynunun belinin Karanlığı sever Hatice Karanlıkta kurar düşlerini Sonra uykuya dalar Yarım kalır düşleri de yaşamı gibi Hatice düşlerini ancak karanlıkta kurabilir Sabahtan akşama dek çalışan Hatice ancak dinlenirken kendine dönebilir Zamanı kendinin değildir Küskün Mızıka da beton kum fındığın içindeki kurtçuk sanat taşlayıcılarınca yıkılan heykel betona kuma bulanmış işçi giysileri Pozantı daki insan yiyicilerin ellerindeki çocuk dile gelir Filozoflar da şiirlerinde soluk alır Hapishanedeki yangında ölenler için Comayagua dan seslenen Gitar ı yazmıştır Aylin Yıldız İlle de yakınında olan bitenlerle ilgilenmesi gerekmez Aylin Yıldız ın dünyasına giren her konu şiirinde yerini alıyor Aylin Yıldız ın coşkun seslenişi lirik bir şiirin ardına düşeceğini gösteriyor Küskün Mızıka da lirik anlatım ben diliyle dışlaşıyor Sözgelimi Kendimin kılmak istiyorum bahar seni diyor Hiç doymamış bir çocuğum güneyin kuru topraklarında ya da İsyanını hüznüne gizlemiş bir mızıkanın ezgisini duyuyordum diyor Şiirlerini okurken Türkiye de olagelenler gözünüzün önünden geçiyor Şairin etkilendiklerini somut olarak görebiliyorsunuz Sınır boylarında bombalanan kaçakçıların kanı damlıyor Dizelerime mazot kokusu tütün kokusu Yanık et kokusu siniyor derken de lirik anlatımın sürdüğü görülür Mardin ezgisinden Gana lı Salomon a Comayagua da Seslenen Gitar dan Pozantı daki çocuğa Pozantı daki çocuktan Güney Afrika da Toyi Toyi dansına insan konuşur şiirlerinde Aylin Yıldız şiir yolculuğunun ilk durağında geniş bir anlam bütünlüğünden sesleniyor Bu sesleniş insanı yaşamıyla birlikte kavrayan gerçekçi bir gözlem gücünü gösterir bize Aylin Yıldız ın gözlem gücü insan adına konuşmayı sürdürmelidir Şiir okurunun şairden beklentisi de budur Konuşan sözcükler Berrin Taş Kasım 2012 Taksim

Aylin Yıldız ın şiir dosyası elimde Çoğunu daha önce okumuştum Topluca değerlendirirken şairin dünyasında yolculuğa çıktım Şunu apaçık söylemeliyim Bu dünyayı sevdim Bu dünyada neler var Şimdi ona bakalım Küskün Mızıka da insan doğayla içiçe deviniyor Bir çocukla yaprağın kımıldanaşı yanyana geliyor sözgelimi Yaşlıca bir kadının bembeyaz saçlarında bahar güneşinin ışıkları parıldıyor Pembe çiçeklerin sarmaş dolaş dalları sevgililerin tutkuyla sarılışıyla benzeştiriliyor Apaçık söyler Aylin Yıldız Küçük yalın mutlu yaprakların Sıcaklıkları yayılıyor odamın her yanına Herkes değil Yaşamı anlamak isteyenler Duyumsayabilir onların sıcaklıklarını Güneş le konuşuyor şair Öğlene doğru ilerlerken zaman Göremiyorum gökyüzünde seni Belli ki yağmurla yüklü kara bulutlar kıskanmış olmalı Sıcaklığını paylaşmanı benimle derken güneş anlam değiştiriyor Güneş kavuşulmak istenen aydınlığa dönüşüyor Üzerine düşünerek şiirler yazarak Sıcaklığının değdiği Doğadaki her türle Her nesne üzerine Koşmaktayım sana Zihnimde en güzel duygular İçimde soluya soluya büyüyen Rodrigo nun Concierto de Aranjuez i coşkuyla ulaşılması düşlenen bir yaşam yolculuğudur Güneş geleceğin çağrılmasıdır Güneşle koşma isteği yaşam yolunu belirleme tutkusunu anlatır Doğa şairin nesnesidir İşçi Hatice nin şiirini yazarken de onun yaşamını canlandırarak söyler sözünü Güneş ay ve karanlık buluşurlar şiirde Karanlığı sever Hatice Güneşin battığı Ayın yavaş yavaş kendini Gösterdiği saatleri Karanlığı bekler Hatice Elinin altındaki Gürültülü makineden kurtulmayı Kendini eve atıp O gıcırdayan somyanın üstüne uzanıp Ağrısını dindirmeyi boynunun belinin Karanlığı sever Hatice Karanlıkta kurar düşlerini Sonra uykuya dalar Yarım kalır düşleri de yaşamı gibi Hatice düşlerini ancak karanlıkta kurabilir Sabahtan akşama dek çalışan Hatice ancak dinlenirken kendine dönebilir Zamanı kendinin değildir Küskün Mızıka da beton kum fındığın içind