Kuşlar Uyuyunca — Sergül Gültekin

Şehri ikiye bölüyor trenler Bir tarafta çocukluğum Diğer tarafta sen Bir kız çocuğu ağlıyor Deniz oluyor gemilerin çürüdüğü çöller Balık oluyorum ben Gözyaşlarından öpüyorum onu Kasımpatılar gülümsüyor birden Günebakanlar şarkılar söylüyor İyileştirici bir acı var gözlerinde Baktıkça acıyorum Baktıkça açıklıyorum ona Dokunduğumda hissettiğim bir şey var Adını koyamıyor Korkuyorum önce sonra çekiniyorum İkimizde de gururlu bir mahcubiyet Kim olduğunu hatırlıyorum birden Acıyorum iyileşiyorum yalnızlaşıyorum Günebakanlar güneşe bakıyor Ve ben pes etmeyi bilmiyorum

Şehri ikiye bölüyor trenler Bir tarafta çocukluğum Diğer tarafta sen Bir kız çocuğu ağlıyor Deniz oluyor gemilerin çürüdüğü çöller Balık oluyorum ben Gözyaşlarından öpüyorum onu Kasımpatılar gülümsüyor birden Günebakanlar şarkılar söylüyor İyileştirici bir acı var gözlerinde Baktıkça acıyorum Baktıkça açıklıyorum ona Dokunduğumda hissettiğim bir şey var Adını koyamıyor Korkuyorum önce sonra çekiniyorum İkimizde de gururlu bir mahcubiyet Kim olduğunu hatırlıyorum birden Acıyorum iyileşiyorum yalnızlaşıyorum Günebakanlar güneşe bakıyor Ve ben pes etmeyi bilmiyorum

Şehri ikiye bölüyor trenler Bir tarafta çocukluğum Diğer tarafta sen Bir kız çocuğu ağlıyor Deniz oluyor gemilerin çürüdüğü çöller Balık oluyorum ben Gözyaşlarından öpüyorum onu Kasımpatılar gülümsüyor birden Günebakanlar şarkılar söylüyor İyileştirici bir acı var gözlerinde Baktıkça acıyorum Baktıkça açıklıyorum ona Dokunduğumda hissettiğim bir şey var Adını koyamıyor Korkuyorum önce sonra çekiniyorum İkimizde de gururlu bir mahcubiyet Kim olduğunu hatırlıyorum birden Acıyorum iyileşiyorum yalnızlaşıyorum Günebakanlar güneşe bakıyor Ve ben pes etmeyi bilmiyorum