Kutsal Bahçe — Kerem Nadir Özcan

Issız yıllara gömdüm Hayalini çektiğim nefesine Yeşile bakarken hayran hayran Denizin dilleri İmgeleri esir kentin Gülüşleri yitip gittiğim her şeyin Fotoğraflarını gömdüm ayaklarının değdiği kumlara Tedirgin günler beliriyor kuytularda Çekerken hayalini misinalar Denizin karanın ve teninin uzağında kalacağım Ruh kovulganı esir kentin Sis bekleyeni korsanların Ölüm çığırtkanı mağaraların Fırtına doğururken benliğim Yalnızlığın tiradına yürüyorum Şiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda Bu yıkımlar üstü çokluğun çocuksu anlatısı bir birikim halinde okuyanın zihninde yer ediniyor Bu narin ifadeler ince bir sızı şeklinde tende ve ruhta dinleniyor uzun bir dinlencenin ardına kuruluyor kuruluyor ve yer ediniyor

Şiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda

Issız yıllara gömdümHayalini çektiğim nefesineYeşile bakarken hayran hayranDenizin dilleriİmgeleri esir kentinGülüşleri yitip gittiğim her şeyinFotoğraflarını gömdüm ayaklarının değdiği kumlaraTedirgin günler beliriyor kuytulardaÇekerken hayalini misinalarDenizin karanın ve teninin uzağında kalacağımRuh kovulganı esir kentinSis bekleyeni korsanlarınÖlüm çığırtkanı mağaralarınFırtına doğururken benliğimYalnızlığın tiradına yürüyorumŞiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda Bu yıkımlar üstü çokluğun çocuksu anlatısı bir birikim halinde okuyanın zihninde yer ediniyor Bu narin ifadeler ince bir sızı şeklinde tende ve ruhta dinleniyor uzun bir dinlencenin ardına kuruluyor kuruluyor ve yer ediniyor

Issız yıllara gömdüm Hayalini çektiğim nefesine Yeşile bakarken hayran hayran Denizin dilleri İmgeleri esir kentin Gülüşleri yitip gittiğim her şeyin Fotoğraflarını gömdüm ayaklarının değdiği kumlara Tedirgin günler beliriyor kuytularda Çekerken hayalini misinalar Denizin karanın ve teninin uzağında kalacağım Ruh kovulganı esir kentin Sis bekleyeni korsanların Ölüm çığırtkanı mağaraların Fırtına doğururken benliğim Yalnızlığın tiradına yürüyorum Şiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda Bu yıkımlar üstü çokluğun çocuksu anlatısı bir birikim halinde okuyanın zihninde yer ediniyor Bu narin ifadeler ince bir sızı şeklinde tende ve ruhta dinleniyor uzun bir dinlencenin ardına kuruluyor kuruluyor ve yer ediniyor

Issız yıllara gömdümHayalini çektiğim nefesineYeşile bakarken hayran hayranDenizin dilleriİmgeleri esir kentinGülüşleri yitip gittiğim her şeyinFotoğraflarını gömdüm ayaklarının değdiği kumlaraTedirgin günler beliriyor kuytulardaÇekerken hayalini misinalarDenizin karanın ve teninin uzağında kalacağımRuh kovulganı esir kentinSis bekleyeni korsanlarınÖlüm çığırtkanı mağaralarınFırtına doğururken benliğimYalnızlığın tiradına yürüyorumŞiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda Bu yıkımlar üstü çokluğun çocuksu anlatısı bir birikim halinde okuyanın zihninde yer ediniyor Bu narin ifadeler ince bir sızı şeklinde tende ve ruhta dinleniyor uzun bir dinlencenin ardına kuruluyor kuruluyor ve yer ediniyor

Issız yıllara gömdümHayalini çektiğim nefesineYeşile bakarken hayran hayranDenizin dilleriİmgeleri esir kentinGülüşleri yitip gittiğim her şeyinFotoğraflarını gömdüm ayaklarının değdiği kumlaraTedirgin günler beliriyor kuytulardaÇekerken hayalini misinalarDenizin karanın ve teninin uzağında kalacağım Ruh kovulganı esir kentinSis bekleyeni korsanlarınÖlüm çığırtkanı mağaralarınFırtına doğururken benliğimYalnızlığın tiradına yürüyorum Şiirin ılıman bir iklimde narin bir işçiliğe tabi tutuluşu Kerem Nadir Özcan kelimenin duru halleri ile sarmalıyor öz ve yalınlığın kırılganlığında koca bir bina inşa ediyor Evet her seferinde yıkılıyor bu bina her okuyuşta okuyucunun üzerine kalıyor bu tutkulu seda Bu yıkımlar üstü çokluğun çocuksu anlatısı bir birikim halinde okuyanın zihninde yer ediniyor Bu narin ifadeler ince bir sızı şeklinde tende ve ruhta dinleniyor uzun bir dinlencenin ardına kuruluyor kuruluyor ve yer ediniyor