Kuyuda Bir Yusuf — Halit Yıldırım

Yusuf Erdem başını yukarı kaldırdı tavanda asılı lamba ile göz göze geldi Ne acayip bir dünyaydı bu Şu ampul bile tepesi aşağı asıldığı halde ışığını vermekten geri durmuyordu Oysa o ayakları üzerinde durduğu halde ışığı sönmüş bir durumdaydı Bir enkaza dönmüştü İçindeki kuyudan gökyüzünü seyretmeye çalışıyordu Ancak gökyüzü ona sadece şu baş aşağı sallanmış ampul kadar göz kırpıyordu Gerisi yoktu

Yusuf Erdem başını yukarı kaldırdı tavanda asılı lamba ile göz göze geldi Ne acayip bir dünyaydı bu Şu ampul bile tepesi aşağı asıldığı halde ışığını vermekten geri durmuyordu Oysa o ayakları üzerinde durduğu halde ışığı sönmüş bir durumdaydı Bir enkaza dönmüştü İçindeki kuyudan gökyüzünü seyretmeye çalışıyordu Ancak gökyüzü ona sadece şu baş aşağı sallanmış ampul kadar göz kırpıyordu Gerisi yoktu

Yusuf Erdem başını yukarı kaldırdı tavanda asılı lamba ile göz göze geldi Ne acayip bir dünyaydı bu Şu ampul bile tepesi aşağı asıldığı halde ışığını vermekten geri durmuyordu Oysa o ayakları üzerinde durduğu halde ışığı sönmüş bir durumdaydı Bir enkaza dönmüştü İçindeki kuyudan gökyüzünü seyretmeye çalışıyordu Ancak gökyüzü ona sadece şu baş aşağı sallanmış ampul kadar göz kırpıyordu Gerisi yoktu