Lacivert — Kerim Er

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan

metroların uzun koridorları besliyor sükûnetin can damarından kopan lâcivert tohumlara ekilmiş yaşlı çiçeklerini nisan yağmurları ıslatırken parkın merdiven yapraklarını siyah bir şemsiye tutarken lacivertin üstüne uzaktan uzunca bir uzaktan bir sen geliyorsun bir de ben uzaktan