Laf Evi — Serdar Aysev

İşsizim parasızım kadınsızım Çubuk şarabı alacak param yok Arkadaşlarımın hepsini kaybettim Ben ailece oturulan yemek masalarında el öpülen bayram ziyaretlerinde sosyalleşmedim Benden önceki 68 liler bile bütün isyancılıklarına rağmen o aile ve bayram ritüelleriyle kazanmıştır kimliğini Bizim kuşağımız dergi satırlarında dernek toplantılarında devrim şehitlerini anma günlerinde okul boykotlarında 1 Mayıslarda meydanlarda sosyalleşti Şu şehit sözcüğünün devrimci jargona nasıl girdiğini de anlamış değilim İslami bir öze sahip bu kavramın sosyalist retoriğe nasıl yakıştırıldığının hesabını veren de yok Bizden öncekilerin resme şiire müziğe bilime yönelik ilgilerini şimdi kıskanıyorum Örgüt âşıkları nın tek sazlı ses dünyasının ve devrim marşlarının çocuklarıyız biz Sadece Marks ın değil Beethoven in Fuzuli nin Proust un Albert Einstein ın ya da Pink Floyd un hakkını vermeden sosyalleşen bir kuşak O nedenle arkadaşlarımdan ayrı düşünce annemin teyzelerimin amcalarımın nüfus müdürlüğünde yitirdiği nüfus cüzdanının yerine kimlik çıkarırken benim kimliğimi de yeniden oluşturan insanların camide namaz kılmak için takkesini başına takan kot pantolonlu kaportacı çıraklarının dünyasında olduğumu fark ettim Herkes aynı süreci yaşadı demek istemiyorum ama çoğunlukla benzer bir rönesans inşa edildi