Lal Şahrud Seyduna Yitik Bir Aşk Öyküsü

Lal Puslu gözlerle açık denizler gibi konuşurken Suskunun kara sığ sularında boğulurdum Alnı açık gülüşlerde yüzdürürken dudaklarını Pusudaki gidişinin keder rengine batardım Bilirdim yaprakların dalında ayrılığa sürgündü Gözlerinde derin çığlıkar bile Tutamazlardı ayrılan gözyaşlarını Çünkü adın az kalırdı sana Tutukluk yapardı kırmızın