Lanetli Sınıf Ne Mutlu Bana ki Lahmacun Yiyebiliyorum — İdris Özyol

Başka dünyanın çocukları Her en arkadaki hey sen Toplu resimlerin en köşesinde ve en gerisinde duran Vitrinlerin dışında ve uzağında duran sen Cici yerlere alınmayan kaloriferli mekanlara sokulmayan şehrin kenarında tutulan kara çocuk Bu şehirler senin sayende alındı ve sokaklarına medeniyetin senin omuzlarına basılarak girildi Bayrakları dikilen sendin anlı şanlı zaferlerin alnına Ve yine senin avuçlarından dökülen tohumlar başağa dönüştüğünde budadığın buzağılar süte durduğunda bunların hepsi ama hepsi alımlı arabalarla konaklara taşındı Ve o konakların temelini kazan duvarını ören çatısını çıkan sendin Ve o konaklara taşınan buğdayı üzümü sütü yemeğe aşa ekmeğe sen dönüştürdün Ve o pişen aşı nar gibi ekmekleri kocaman kelleri adamların hastalıklı hanımların şımarık çocukların masasına sen servis yaptın