Leylak Kıyımı — Aysel Yenidoğanay

Karanlıkla gelen adamlardan korkuyorum Bu adam da korkutuyor beni Hiç tanıdık gelmiyor Soluğu kuş kokuyor Saçlarımda geziniyor eli Yanağımda Yumuşak dokunuşlu ellerin ardındaki gözlerde sevgi olmalı Seçemiyorum gözlerini Gözlerini görmediğim adamlardan korkuyorum acıkmışım yorulmuşum uykusamışım Hayır uyumamalıyım Karanlığın koynuna bırakacak beni yanımdaki adam Bu ezgiden de korkuyorum Şiir miydi yoksa gece leylak ve tomurcuk kokuyor Ya sonra sokakta tank paleti sokakta düdük sesi Boz bulanık sulara karışmış aklım Toparlayamıyorum Bu adam kim Sevgilim ölmüş müydü Neden bitmiyor karanlık Bu niçinler niçin böyle yanıtsız Adamlar acımasız Adamlar duvar örüyor etrafıma Bir şeyler inip kalkıyor sırtıma Acıtmıyor Ne olduğunu bilmediğim şeyler acıtmaz Satıldığını anladığın an ölüsündür Ölülerin canı yanmaz Tanıtım Bülteninden