Lo U Pirsen Mezin — M Ali Kut

Pîrê her dem mijûl bû Wexta ku tu cih nedimalişt dîsan jî melkesa wê li gel wê bû Li ber derîyê hewşê li ser dikê rûdinişt li kolanê û kesên ku tê re dibuhurîn temaşe dikir hemî kesên ku di kolanê re derbas dibûn silav lê dikirin bêhnikekê li gel diman çend gotin pê re diaxivîn û paşê bi rêya xwe de diçûn Ji ber xûyê wê yê xweş û nasîna wê ya bi gelek kesan re li kolanê êdî wekî navnîşaneke taybetî bû niştecîhan ew welê dihesiband Heger ku pirsên hinekan di heqê kolanê yan rûniştevanên wê de hebûna dê rasterast bihatana ba pîra Eyşê û jê pirs bikirana