Mahalleli — Ahmet Gökay Çelik

Yokluktan kıpırdandım nefes nefese süründüm zamana Soğuk havasız ve kirli toprağa karıştım İnce bir yol açtım kendime köküne ulaştım Oradan ışığa oradan da gövdene vardım Yapraklarından yaşamını soludum Ben buraya çok uzun bir yoldan geldim yalnızlığımdan Hayat karşında isteklerini dinleyip not edip sonrasında kahkahalar eşliğinde yakarmış o kâğıdı Sen ise torpilli bir çocukla kavga etmiş haklı olmana rağmen haksız bulunmuş tek ayak tahtada beklerdin Mükâfatın ise kırılmış bir gurur artık ayakta durmaktan veya durur gibi yapmaktan yorulmuş bir vücuttur

Yokluktan kıpırdandım nefes nefese süründüm zamana Soğuk havasız ve kirli toprağa karıştım İnce bir yol açtım kendime köküne ulaştım Oradan ışığa oradan da gövdene vardım Yapraklarından yaşamını soludum Ben buraya çok uzun bir yoldan geldim yalnızlığımdan Hayat karşında isteklerini dinleyip not edip sonrasında kahkahalar eşliğinde yakarmış o kâğıdı Sen ise torpilli bir çocukla kavga etmiş haklı olmana rağmen haksız bulunmuş tek ayak tahtada beklerdin Mükâfatın ise kırılmış bir gurur artık ayakta durmaktan veya durur gibi yapmaktan yorulmuş bir vücuttur