Mahide — Anıl Talat Eryontuk

Nöbetçi assubay havalandırma için dışarı çıkan mahkûmların ardından koğuşu kontrol etmek üzere içeri girdiğinde yerde bileklerini kesmiş kanlar içinde yatan Necatiyi gördü Yanına koştu Büyük bir feryatla kapının arkasında bekleyen askere bağırmaya başladı Çavuş Hemen doktoru çağır buraya Bu sırada gözüne Necatinin yatağının başucunda duran mektup çarptı Hemen zarfı açtı Okumaya başladı Gitmeseydin be Mahidem Her zamanki gibi demlenseydik Son kez otursaydık Recep Ustanın yerinde Dökseydik içimizi Tazeleseydik anılarımızı Sarabilseydik keşke yaralarımızı Meğer haberimiz olmdan sıra sana gelmiş Göz göze gelmeden ağlayamadan Son kez seni seviyorum diyemeden Koca iki yıl geçti Mahidem Ben yok Sen yok Biz yok Olsun Bugün çok mutluyum Son güz artık Ekim ayının yirmi yedisi Ayın son perşembesi Yarın yanındayım Mahidem Sonsuzluk şarkısını beraber söylemek için Görüşmek üzere Mahidem Necati