Martıların Öyküleri — Kolektif

Şehrin üstünden geçen beyaz gölgeleri bu kez kendi gözlerinden değil martıların gözlerinden izlemeye var mısınız Vapurun camına vuran kanatlar Galata Köprüsü nde sabırla bekleyen gölgeler beton çatılarda büyüyen yavrular kışın karı yaran açlık plastiklerle boğuşan deniz eski İstanbul un hiç susmayan martı çığlıkları Martıların Öyküleri aynı gökyüzünü paylaşan ama çoğu zaman birbirini görmezden gelen iki dünyanın hikâyesini anlatıyor Her öyküde bir martı bir insanın yanından sessizce geçiyor sahilde kestane satan amca sahaf dede lise öğrencisi kız turist çocuklar balıkçılar tur rehberleri fotoğraf makineleri ve telefon ekranları Kimi zaman ekmeğini bölüşüyorlar kimi zaman alanlarını daraltıyor kimi zaman da farkında olmadan birbirlerinin kaderine dokunuyorlar Bu çalışmanın hazırlanmasında yapay zekadan da büyük ölçüde faydalandık Bu kitap martıları sadece simit peşindeki neşeli kuşlar olarak değil değişen iklimin kirlenen denizin büyüyen şehrin unutulan vicdanların tanığı olarak da görmeye davet ediyor