Masal Gezegeni — Mehmet Karakuş

Lacivert gecede yıldızların arasından süzülüp kimi zaman zikzaklar çizerek ilerliyoruz Bulutun hoş sohbet hali araya sıkıştırdığı ince esprileri yolculuğun nasıl geçtiğini anlayamıyor hoş bir rüyadaymışız gibi eğleniyoruz Parlak yıldızları ışığı son demine gelmiş ve kaymak üzere olan yıldızları olabildiğince yakından gördükçe Arjin le gülümseyerek birbirimize bakıyor sadece işaret parmağımızla göstermekle yetiniyoruz Her şey o kadar açık ki yorum yapmaya bile gerek kalmıyor Acımızı dünyada bıraktıklarımızı unutuveriyoruz Zaman geçtikçe yeni yaşamımıza ve onun sorunlarına kendimizi kaptırıp bir önceki yaşamımızı hafızamızın derinliklerine itiyoruz