Mavi İskarpin — Ömer Dursun

İki dirhem bir çekirdek dünyaya aldanışın nitekim aldanıştan sonra misali yanışın iz düşümü gibi Hasretle Su istimal edilmiş yokluk çarkının kırık dişlisine takılan hayatların bir sonraki güne merhaba deme azmine muhtacız Evet dahili ya da harici bir ikilemin üç evrelik kısmının devamı olup olmama ihtimalinin dahi ihtimallere gebe olduğu yaşamlarımızın şatafatı için verilen uğraş çekilen çile yıpratılan beden Son belki de sondan sonra bir sonraki sona yeniden başlangıç Yürüyün kolunuzdan çeken ayağınızdan tutan yok Yürüyün geri dönüşü var diye çıkıp geri dönemeyen çok Kavim kavim bölük bölük helak oldu her uzvum Ben doyunca sandım ki bütün açlar tok Mesele düşündüğünüzden de derin gördüğünüzden de uzak Sadece dört çocuk ölüdürdüm bunun nesi ya da neresi insanlığıma uzak Yan tutuş kavrul ateş ne imiş öğren Yanıp kavrulmayan bilmez ki ateş neyden Âma ya anlatıp renkleri cümbüş eyle Sağıra bülbülü dinlet içli türküler söyle Sen değil miydin dün şu koltukta dününden şikayet eden Ne diye dövünürsün sevin artık tanrıların da böyle Sen de dinle