Mavi Zaman Bugün Geldi — Belgin Karabulut

Tek kabahatli bendim Hayallerime sahip çıkamadığım engelleri aşamadığım için Vazgeçtiğim bahanelerin arkasına sığındığım için Kendimi başrole koyamadığım için Kimsenin bir suçu yoktu Onlar kendi doğrularını söyle diler ben kabul ettim yoluma devam etmedim Kaba hat kimdeydi Bendeydi Defalarca tekrar ettim Bütün suçladığım kişileri durumları geçmişimi affettim En çok da içimdeki gerçek benden af diledim ve ona söz verdim Artık onu susturmayacaktım Kimseyi de suçlamayacak tım Yıllardır süren dava düşüyordu Çekişmeliydi ama uzlaşmayla bitiyordu Artık suçlu yoktu Bedel ödenmiş bitmişti Şimdi gerçek benle açtığım kapıyla başlayan yoldan yürüyecektim Bu gece öğrendim ki geçmişi kişileri suçlayarak umuda küserek mağdur rolünde yola devam edemezdim Yaşadığım her olumsuzluk uyanmam için çalan alarmlardı Şimdi bu kırılmaların farkındalığıy la gerçek beni keşfedip kabullenme ve sevme zamanıydı O geceden sonra yürüdüğüm yolda öğrendim ki Yaşamdan istediğimi alabilmek için yaşama kendimi sun malıymışım Ben varım demeliymişim Çünkü gerçeğin hammaddesi sevgi ve aşkmış Dönüşüm önce kendi gerçeğini kabul ve sevmekle başlıyormuş Sevgiyle kendine sarılıp gerçek beni hayata sunacak ve hayat beni soluyacakmış Ona sunduğumu bana geri vere cekmiş Böylece var oluş amacımı gerçekleştirecekmişim Nasıl olur Nasıl yaparım İki soru

Tek kabahatli bendim Hayallerime sahip çıkamadığım engelleri aşamadığım için Vazgeçtiğim bahanelerin arkasına sığındığım için Kendimi başrole koyamadığım için Kimsenin bir suçu yoktu Onlar kendi doğrularını söylediler ben kabul ettim yoluma devam etmedim Kabahat kimdeydi Bendeydi Defalarca tekrar ettim Bütün suçladığım kişileri durumları geçmişimi affettim En çok da içimdeki gerçek benden af diledim ve ona söz verdim Artık onu susturmayacaktım Kimseyi de suçlamayacaktım Yıllardır süren dava düşüyordu Çekişmeliydi ama uzlaşmayla bitiyordu Artık suçlu yoktu Bedel ödenmiş bitmişti Şimdi gerçek benle açtığım kapıyla başlayan yoldan yürüyecektim Bu gece öğrendim ki geçmişi kişileri suçlayarak umuda küserek mağdur rolünde yola devam edemezdim Yaşadığım her olumsuzluk uyanmam için çalan alarmlardı Şimdi bu kırılmaların farkındalığıyla gerçek beni keşfedip kabullenme ve sevme zamanıydı O geceden sonra yürüdüğüm yolda öğrendim ki Yaşamdan istediğimi alabilmek için yaşama kendimi sunmalıymışım Ben varım demeliymişim Çünkü gerçeğin hammaddesi sevgi ve aşkmış Dönüşüm önce kendi gerçeğini kabul ve sevmekle başlıyormuş Sevgiyle kendine sarılıp gerçek beni hayata sunacak ve hayat beni soluyacakmış Ona sunduğumu bana geri verecekmiş Böylece var oluş amacımı gerçekleştirecekmişim Nasıl olur Nasıl yaparım İki soru

O yaşadığı şokların kışların acıların yasını tutup mutsuzluğu seçmedi Kurban olmaktansa elindekilerle mutlu olmayı gülmeyi güldürmeyi seçti Hayal kırıklıkları yaralanmaları oldu ama geleceğe taşımadı Sandıktaki eski resimler gibi sararmaya bıraktı Belki de kendi tarzıyla yas tuttu maskelerini takarak gülümseyerek severek dünyayı boyayarak Tecrübesi gücü inancı ve sabrıyla hayatla savaşan bir yönetmendi Hayatın her darbesinde sarsıldı ama düşmedi Gururla kalktı İdeallerine ve umuda tutunarak ayakta kaldı Şimdi sanat tahtının üzerinde oturuyor Heybeti simgeleyen mor renklere bürünerek sarı saçlarını bir taç gibi başında taşıyor Sihirbazın yansıması gibi yüreklerimizi ısıtıyor Mine Arasan Yine sanatla iyileştim Boyalarla doydum Sayısız yaralarımı sevgi bantlarıyla gülümsemeyle kapattım Hüzünler her yere pusu kurmuştu sanki Bazen mutluluk maskemi takmam şart oluyordu Oğlum için çocuklar için resimlerimin içinden aşk geçmeliydi diyerek armağan edercesine hayatını sanata adamış İlk ve son aşkı için O yokken bile varmışçasına seveceğime söz veriyorum diyecek kadar gerçek üstü bir aşk yaşamıştır Tanıtım Bülteninden

O yaşadığı şokların kışların acıların yasını tutup mutsuzluğu seçmedi Kurban olmaktansa elindekilerle mutlu olmayı gülmeyi güldürmeyi seçti Hayal kırıklıkları yaralanmaları oldu ama geleceğe taşımadı Sandıktaki eski resimler gibi sararmaya bıraktı Belki de kendi tarzıyla yas tuttu maskelerini takarak gülümseyerek severek dünyayı boyayarak Tecrübesi gücü inancı ve sabrıyla hayatla savaşan bir yönetmendi Hayatın her darbesinde sarsıldı ama düşmedi Gururla kalktı İdeallerine ve umuda tutunarak ayakta kaldı Şimdi sanat tahtının üzerinde oturuyor Heybeti simgeleyen mor renklere bürünerek sarı saçlarını bir taç gibi başında taşıyor Sihirbazın yansıması gibi yüreklerimizi ısıtıyor Mine Arasan Yine sanatla iyileştim Boyalarla doydum Sayısız yaralarımı sevgi bantlarıyla gülümsemeyle kapattım Hüzünler her yere pusu kurmuştu sanki Bazen mutluluk maskemi takmam şart oluyordu Oğlum için çocuklar için resimlerimin içinden aşk geçmeliydi diyerek armağan edercesine hayatını sanata adamış İlk ve son aşkı için O yokken bile varmışçasına seveceğime söz veriyorum diyecek kadar gerçek üstü bir aşk yaşamıştır

Tek kabahatli bendim Hayallerime sahip çıkamadığım engelleri aşamadığım için Vazgeçtiğim bahanelerin arkasına sığındığım için Kendimi başrole koyamadığım için Kimsenin bir suçu yoktu Onlar kendi doğrularını söylediler ben kabul ettim yoluma devam etmedim Kabahat kimdeydi Bendeydi Defalarca tekrar ettim Bütün suçladığım kişileri durumları geçmişimi affettim En çok da içimdeki gerçek benden af diledim ve ona söz verdim Artık onu susturmayacaktım Kimseyi de suçlamayacaktım Yıllardır süren dava düşüyordu Çekişmeliydi ama uzlaşmayla bitiyordu Artık suçlu yoktu Bedel ödenmiş bitmişti Şimdi gerçek benle açtığım kapıyla başlayan yoldan yürüyecektim Bu gece öğrendim ki geçmişi kişileri suçlayarak umuda küserek mağdur rolünde yola devam edemezdim Yaşadığım her olumsuzluk uyanmam için çalan alarmlardı Şimdi bu kırılmaların farkındalığıyla gerçek beni keşfedip kabullenme ve sevme zamanıydı O geceden sonra yürüdüğüm yolda öğrendim ki Yaşamdan istediğimi alabilmek için yaşama kendimi sunmalıymışım Ben varım demeliymişim Çünkü gerçeğin hammaddesi sevgi ve aşkmış Dönüşüm önce kendi gerçeğini kabul ve sevmekle başlıyormuş Sevgiyle kendine sarılıp gerçek beni hayata sunacak ve hayat beni soluyacakmış Ona sunduğumu bana geri verecekmiş Böylece var oluş amacımı gerçekleştirecekmişim Nasıl olur Nasıl yaparım İki soru

O yaşadığı şokların kışların acıların yasını tutup mutsuzluğu seçmedi Kurban olmaktansa elindekilerle mutlu olmayı gülmeyi güldürmeyi seçti Hayal kırıklıkları yaralanmaları oldu ama geleceğe taşımadı Sandıktaki eski resimler gibi sararmaya bıraktı Belki de kendi tarzıyla yas tuttu maskelerini takarak gülümseyerek severek dünyayı boyayarak Tecrübesi gücü inancı ve sabrıyla hayatla savaşan bir yönetmendi Hayatın her darbesinde sarsıldı ama düşmedi Gururla kalktı İdeallerine ve umuda tutunarak ayakta kaldı Şimdi sanat tahtının üzerinde oturuyor Heybeti simgeleyen mor renklere bürünerek sarı saçlarını bir taç gibi başında taşıyor Sihirbazın yansıması gibi yüreklerimizi ısıtıyor Mine Arasan Yine sanatla iyileştim Boyalarla doydum Sayısız yaralarımı sevgi bantlarıyla gülümsemeyle kapattım Hüzünler her yere pusu kurmuştu sanki Bazen mutluluk maskemi takmam şart oluyordu Oğlum için çocuklar için resimlerimin içinden aşk geçmeliydi diyerek armağan edercesine hayatını sanata adamış İlk ve son aşkı için O yokken bile varmışçasına seveceğime söz veriyorum diyecek kadar gerçek üstü bir aşk yaşamıştır

Tek kabahatli bendim Hayallerime sahip çıkamadığım engelleri aşamadığım için Vazgeçtiğim bahanelerin arkasına sığındığım için Kendimi başrole koyamadığım için Kimsenin bir suçu yoktu Onlar kendi doğrularını söylediler ben kabul ettim yoluma devam etmedim Kabahat kimdeydi Bendeydi Defalarca tekrar ettim Bütün suçladığım kişileri durumları geçmişimi affettim En çok da içimdeki gerçek benden af diledim ve ona söz verdim Artık onu susturmayacaktım Kimseyi de suçlamayacaktım Yıllardır süren dava düşüyordu Çekişmeliydi ama uzlaşmayla bitiyordu Artık suçlu yoktu Bedel ödenmiş bitmişti Şimdi gerçek benle açtığım kapıyla başlayan yoldan yürüyecektim Bu gece öğrendim ki geçmişi kişileri suçlayarak umuda küserek mağdur rolünde yola devam edemezdim Yaşadığım her olumsuzluk uyanmam için çalan alarmlardı Şimdi bu kırılmaların farkındalığıyla gerçek beni keşfedip kabullenme ve sevme zamanıydı O geceden sonra yürüdüğüm yolda öğrendim ki Yaşamdan istediğimi alabilmek için yaşama kendimi sunmalıymışım Ben varım demeliymişim Çünkü gerçeğin hammaddesi sevgi ve aşkmış Dönüşüm önce kendi gerçeğini kabul ve sevmekle başlıyormuş Sevgiyle kendine sarılıp gerçek beni hayata sunacak ve hayat beni soluyacakmış Ona sunduğumu bana geri verecekmiş Böylece var oluş amacımı gerçekleştirecekmişim Nasıl olur Nasıl yaparım İki soru