Mavro Ayperest Ruhum — Zekiye Akalın

Gecenin karanlığında Bulutlar yanlış çoğalıyor Geceler yanılmış Korku değil bu yaşadığım Ölümse beyaz bir mermer Yanılmış bir kapıyım Kendi üstüme kapanan Ve sen Ay rengi yüzünle Aydınlatıyorsun karanlık gecemi Ben yorgun tende sıkkın Katre katre Gece gündüz dolup taşan Ve sonsuz misafirlikteyim Simsiyah göğün altında Ay gölgende ışık bulan