Mekandan Zamana Metaforik Transferler — Kenan Azılı

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir Tanıtım Bülteninden

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir

Kenan Azılı tarafından kaleme alınan Mekandan Zamana Metaforik Transferler Bilge Kültür Sanat eseri olarak okurlarla buluşuyor Mekandan Zamana Metaforik Transferler Kenan Azılı Kitap Özeti İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir Yayınevi Bilge Kültür Sanat Yazar Kenan Azılı Sayfa 256 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı Ekim 2021 Barkod 9786257201551 Kategori Dil Bilim

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

İnsanoğlu ilk düşünme pratiklerinde çevresini anlama ve tanımlama işini içinde bulunduğu mekân ile ilişkilendirerek gerçekleştirmiştir Çevresindeki dünyaya ait her şeyi mekâna bağlı olarak tanımlamıştır Bu durumun en belirgin ipuçlarını ise kendi dilinde saklamıştır Zaman gibi soyut bir kavramı ise yine mekânın özelliklerinden yararlanarak anlamış ve ifade etmiştir Dünyanın yani içinde bulunulan mekânın bütün özelliklerini zaman boyutuna taşımıştır Bu yüzden dünya dillerindeki zamansal ifadelerin büyük bir kısmının mekânı işaretleyen veya niteleyen dil formlarından oluşturulduğu gözlemlenmektedir Literatürde metaforik bir transfer olarak nitelendirilen bu durumun evrensel ve sistemli dil ilkeleri olduğu anlaşılmaktadır Elinizdeki kitap Eski Türkçe sınırlarında mekândan zamana doğru gerçekleşen metaforik transferleri teorik düzlemde ele alan bir çalışmadır Eski Türkçedeki zaman kavram alanına sahip çeşitli formlar gramerleşme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan morfolojik ve semantik ilişkiler ışığında yeniden değerlendirilmiştir Böylece Türkçenin en erken örneklerindeki zaman işaretleyicilerinde görülen metaforik transferlerin hangi yollarla ortaya çıktığı tespit edilerek Türkçenin zaman işaretleme stratejileri belirlenmiştir Çalışma tipolojik ve evrensel sonuçlarla birlikte Türkçe için farklı bir yaklaşımı hedeflemektedir