Mekanik Doğa Felsefesi I
İdea Yayınevi
Mekanik Hegel in Felsefi Bilimler Ansiklopedisi nde Doğa Felsefesinin birinci bölümüdür Hegel in kendi sözleri ile yirmi beş yıllık bir çalışmanın ürünü olan Naturphilosophie için Ekler Zusätze Hegel in öğrencisi Karl Ludwig Michelet tarafından düzenlenmiştir Michelet Hegel in toplu yapıtlarının 1847 de yapılan ikinci yayımının düzenleyicisidir Uzay Zaman ve Özdek kavramlarının çözümlemesi ile başlayan Mekanik bugünlerde Klasik Mekanik olarak adlandırılan doğa alanının kavramsal bir çözümlemesini sunar Genel olarak Fizik başlığı altına düşen görgül incelemeler tümevarım üzerine temellendirildikleri ölçüde gerçek bilgi olmaktan çok olasılık düzleminde kalırlar Doğa Felsefesi bu görgül bilgiyi kavramsal bilgiye görgül bilimi gerçek bilime yükseltme çabasıdır Günümüzde Bilim Felsefesi olarak bilinen görgül denemecilik alanından ayrı olarak Doğa Felsefesi tanıtlamayı hedefleyen yöntemli ve dizgesel bir girişimdir KİTAP HAKKINDA Hegel in Anahatlarda Ansiklopedik Dizgesi Logos Us Doğa ve Tin alanlarının çözümlemesinden oluşur Us Doğa ve Tin alanlarının arı kavramsal temeli ve tözüdür Evrensel Kavram Doğa ve Tin alanlarında belirli tikel ya da reeldir Uzaysal zamansal Özdek olarak Doğa Tin alanının öncülü onun öngereğidir Ya da Doğa Tin için özdeksel temeldir ve anlamını önemini Ereğini Tinde bulur Sonsuz değişmez saltık soyut Logos ile ilişki içinde Doğa ve Tin alanları görüngü değişim sonluluk alanlarıdır Ve eğer sıralama yapmayı seviyorsak bu alanlar görgül olarak devimsiz ve tinsel olarak dirimsiz Logostan daha yüksek daha somut daha içeriklidirler Doğa Felsefesi temel olarak görgül bilgiyi kurgul bilgiye görgül bilimi gerçek bilime yükseltmeyi amaçlar Bilmemek özsel doğamıza aykırıdır Görgül bilgi temelinin deneyim üzerine tümevarım olması ölçüsünde tanıtlamasızdır Kavram bağıntılarından başka birşey olmayan evrensel yasalarını tekil örneklere dayandırarak temellendirir Bilimi üretebilmek için kavramların mantıksal bağıntıları olasılıktan daha iyisine gücü yetmeyen o görgül dışsal desteğin tersine saltık karakterleri içinde saptanmalı yasaya onu yasa yapan Evrensellik ve Zorunluk belirlenimleri kazandırılmalıdır Doğa Kavramlarının dizgeselleştirilmesi için Hegel kurgul yöntemi Kavramın kendi açınımını kullanır Doğanın her belirleniminde Kavram kendini ve yalnızca kendini bulmalıdır Bilimin olanağı için Kavram tüm Varlık olmalıdır ve tüm Varlık Kavram Bu birlik Felsefi Bilimler Ansiklopedisi nin öğesidir Ve Batı düşüncesi bu birliği kavrayarak görgül Bilimin üretimini sürdürmüş Us Doğaya ve Tin alanına orada kendini bulmak için gitmiş ve orada kendini bulmuştur Doğa insan düşüncesine yabancı kapalı ilgisiz bir alan değildir Doğanın kendinde ussallığı onun insan ussallığı ile örtüşmesi Bilginin olanağıdır Bilinemez kendinde şey tasarımı Usu varlığın kendisinden yalıttığı ölçüde Bilimi özneye sınırlar ve onu salt bir fenomenolojiye görüngünün bilimine indirger Ekler Zusätze Hegel in Ansiklopedisi nde anahatlarda sunulan metnin kurgul yoğunluğu karşısında Zusätze ya da Ekler bizi zaman zaman Hegel in sözel derslerinin atmosferine götüren vazgeçilmez bir yardımcı olarak görünürler Naturphilosophie için Zusätze Hegel in öğrencisi Karl Ludwig Michelet tarafından düzenlendi Michelet Hegel in toplu yapıtlarının 1847 de yapılan ikinci yayımının düzenleyicisidir Kullandığı gereç Hegel in değişik zamanlarda yazdığı kendi notları ve ayrıca Michelet in kendisinin ve başka öğrencilerin notlarıdır Bu durumda Belirtmek gereksizdir ki Doğa Felsefesi için Ekler kendisi çok iyi bir felsefeci olan Michelet in özgün bir derlemesi olma özelliğini gösterirler Gene de Michelet in Eklere katkısının düzeyini anlayabilmemizi sağlayacak notların asılları henüz yayımlanmamıştır Ansiklopedi nin üçüncü bölümü olan Tin Felsefesi için Zusätze yine Hegel in öğrencisi olan Boumann tarafından ve Küçük Mantık olarak bilinen birinci bölümü için Leopold von Henning tarafından derle
