Meme Din — İlhami Sidar

Her çîrokeke eşqê a neqediyayî li pey xwe ariyê dihêle paşê wek balindeya kaknûsê vedigere ji wê ariya xwe ji nû ve vedijîne tê li hişê me datîne xwe li bîreweriya me digire û li wir nemirtiyê bi dest dixe Mem û Zîn di gewdeyekê de bi cî nabe dibe ku çîroka wan jî wek hemû çîrokên nemir ya eşqê honaka heman zarvekirinê be ku hêj tê nehatibe gihîştin Dibe ku mirov ji roja ku xwe bi wê pela hêjirê herimandî poşand û xuypakiya xwe ji dest da û wê de ji vîyana ku eşqê di eziya xwe de nemir bike heta hetayê borîbe yan jî dinya hîn negihiştibe wê kemala ku bi cewhera eşqê têbigihêje Kî çi dibêje bila bêje sedema heyîna me ya eslî eşq e beyî wê tu wateya hewa û av û ax û arê nîn e Eziya me ya kakilî behreke cawîdanî ye di wê behra cawîdanî de wek mircana nav îstirîdyeyê di hundirê her yekî me de Memek yan Zînek vedihewe lê xwezaya me ew di bin qalikên hişk de nuxamtiye Yê ku li xwe vedigere wek dara berûyê hewl dide û ji qalikê xwe dertê ew kakilê giyanî pê tê kifşê Ew kesê ku cewhera eşqê pê tê kifşê jiyana ebedî bi dest dixe eşq wê şiyana xurt didiyê ku bişê her kêliya jiyana xwe wek risteke şi rê birêse Taliyê gava li dû xwe dinêre dibîne ku li şûna wî ê berhemeke adan şîn hatiye ku çavên meriv jê didele ji nêrîna wê têr nabe Yê ku wek sîberekê ji xwe dertê û tevî giyanê keriyê dibe gava li xwe dizivire û dinêre li şûna xwe sîbera xwe jî nabîne

Her çîrokeke eşqê a neqediyayî li pey xwe ariyê dihêle paşê wek balindeya kaknûsê vedigere ji wê ariya xwe ji nû ve vedijîne tê li hişê me datîne xwe li bîreweriya me digire û li wir nemirtiyê bi dest dixe Mem û Zîn di gewdeyekê de bi cî nabe dibe ku çîroka wan jî wek hemû çîrokên nemir ya eşqê honaka heman zarvekirinê be ku hêj tê nehatibe gihîştin Dibe ku mirov ji roja ku xwe bi wê pela hêjirê herimandî poşand û xuypakiya xwe ji dest da û wê de ji vîyana ku eşqê di eziya xwe de nemir bike heta hetayê borîbe yan jî dinya hîn negihiştibe wê kemala ku bi cewhera eşqê têbigihêje Kî çi dibêje bila bêje sedema heyîna me ya eslî eşq e beyî wê tu wateya hewa û av û ax û arê nîn e Eziya me ya kakilî behreke cawîdanî ye di wê behra cawîdanî de wek mircana nav îstirîdyeyê di hundirê her yekî me de Memek yan Zînek vedihewe lê xwezaya me ew di bin qalikên hişk de nuxamtiye Yê ku li xwe vedigere wek dara berûyê hewl dide û ji qalikê xwe dertê ew kakilê giyanî pê tê kifşê Ew kesê ku cewhera eşqê pê tê kifşê jiyana ebedî bi dest dixe eşq wê şiyana xurt didiyê ku bişê her kêliya jiyana xwe wek risteke şi rê birêse Taliyê gava li dû xwe dinêre dibîne ku li şûna wî ê berhemeke adan şîn hatiye ku çavên meriv jê didele ji nêrîna wê têr nabe Yê ku wek sîberekê ji xwe dertê û tevî giyanê keriyê dibe gava li xwe dizivire û dinêre li şûna xwe sîbera xwe jî nabîne

Her çîrokeke eşqê a neqediyayî li pey xwe ariyê dihêle paşê wek balindeya kaknûsê vedigere ji wê ariya xwe ji nû ve vedijîne tê li hişê me datîne xwe li bîreweriya me digire û li wir nemirtiyê bi dest dixe Mem û Zîn di gewdeyekê de bi cî nabe dibe ku çîroka wan jî wek hemû çîrokên nemir ya eşqê honaka heman zarvekirinê be ku hêj tê nehatibe gihîştin Dibe ku mirov ji roja ku xwe bi wê pela hêjirê herimandî poşand û xuypakiya xwe ji dest da û wê de ji vîyana ku eşqê di eziya xwe de nemir bike heta hetayê borîbe yan jî dinya hîn negihiştibe wê kemala ku bi cewhera eşqê têbigihêje Kî çi dibêje bila bêje sedema heyîna me ya eslî eşq e beyî wê tu wateya hewa û av û ax û arê nîn e Eziya me ya kakilî behreke cawîdanî ye di wê behra cawîdanî de wek mircana nav îstirîdyeyê di hundirê her yekî me de Mem ek yan Zîn ek vedihewe lê xwezaya me ew di bin qalikên hişk de nuxamtiye Yê ku li xwe vedigere wek dara berûyê hewl dide û ji qalikê xwe dertê ew kakilê giyanî pê tê kifşê Ew kesê ku cewhera eşqê pê tê kifşê jiyana ebedî bi dest dixe eşq wê şiyana xurt didiyê ku bişê her kêliya jiyana xwe wek risteke şi rê birêse Taliyê gava li dû xwe dinêre dibîne ku li şûna wî ê berhemeke adan şîn hatiye ku çavên meriv jê didele ji nêrîna wê têr nabe Yê ku wek sîberekê ji xwe dertê û tevî giyanê keriyê dibe gava li xwe dizivire û dinêre li şûna xwe sîbera xwe jî nabîne

İlhami Sidar tarafından kaleme alınan Meme Din Avesta Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Meme Din İlhami Sidar Kitap Özeti Her çîrokeke eşqê a neqediyayî li pey xwe ariyê dihêle paşê wek balindeya kaknûsê vedigere ji wê ariya xwe ji nû ve vedijîne tê li hişê me datîne xwe li bîreweriya me digire û li wir nemirtiyê bi dest dixe Mem û Zîn di gewdeyekê de bi cî nabe dibe ku çîroka wan jî wek hemû çîrokên nemir ya eşqê honaka heman zarvekirinê be ku hêj tê nehatibe gihîştin Dibe ku mirov ji roja ku xwe bi wê pela hêjirê herimandî poşand û xuypakiya xwe ji dest da û wê de ji vîyana ku eşqê di eziya xwe de nemir bike heta hetayê borîbe yan jî dinya hîn negihiştibe wê kemala ku bi cewhera eşqê têbigihêje Kî çi dibêje bila bêje sedema heyîna me ya eslî eşq e beyî wê tu wateya hewa û av û ax û arê nîn e Eziya me ya kakilî behreke cawîdanî ye di wê behra cawîdanî de wek mircana nav îstirîdyeyê di hundirê her yekî me de Memek yan Zînek vedihewe lê xwezaya me ew di bin qalikên hişk de nuxamtiye Yê ku li xwe vedigere wek dara berûyê hewl dide û ji qalikê xwe dertê ew kakilê giyanî pê tê kifşê Ew kesê ku cewhera eşqê pê tê kifşê jiyana ebedî bi dest dixe eşq wê şiyana xurt didiyê ku bişê her kêliya jiyana xwe wek risteke şi rê birêse Taliyê gava li dû xwe dinêre dibîne ku li şûna wî ê berhemeke adan şîn hatiye ku çavên meriv jê didele ji nêrîna wê têr nabe Yê ku wek sîberekê ji xwe dertê û tevî giyanê keriyê dibe gava li xwe dizivire û dinêre li şûna xwe sîbera xwe jî nabîne Yayınevi Avesta Yayınları Yazar İlhami Sidar Sayfa 272 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x19 50 cm Basım Yılı Ağustos 2021 Barkod 9786257253567 Kategori Kürt Edebiyatı Roman

Her çîrokeke eşqê a neqediyayî li pey xwe ariyê dihêle paşê wek balindeya kaknûsê vedigere ji wê ariya xwe ji nû ve vedijîne tê li hişê me datîne xwe li bîreweriya me digire û li wir nemirtiyê bi dest dixe Mem û Zîn di gewdeyekê de bi cî nabe dibe ku çîroka wan jî wek hemû çîrokên nemir ya eşqê honaka heman zarvekirinê be ku hêj tê nehatibe gihîştin Dibe ku mirov ji roja ku xwe bi wê pela hêjirê herimandî poşand û xuypakiya xwe ji dest da û wê de ji vîyana ku eşqê di eziya xwe de nemir bike heta hetayê borîbe yan jî dinya hîn negihiştibe wê kemala ku bi cewhera eşqê têbigihêje Kî çi dibêje bila bêje sedema heyîna me ya eslî eşq e beyî wê tu wateya hewa û av û ax û arê nîn e Eziya me ya kakilî behreke cawîdanî ye di wê behra cawîdanî de wek mircana nav îstirîdyeyê di hundirê her yekî me de Memek yan Zînek vedihewe lê xwezaya me ew di bin qalikên hişk de nuxamtiye Yê ku li xwe vedigere wek dara berûyê hewl dide û ji qalikê xwe dertê ew kakilê giyanî pê tê kifşê Ew kesê ku cewhera eşqê pê tê kifşê jiyana ebedî bi dest dixe eşq wê şiyana xurt didiyê ku bişê her kêliya jiyana xwe wek risteke şi rê birêse Taliyê gava li dû xwe dinêre dibîne ku li şûna wî ê berhemeke adan şîn hatiye ku çavên meriv jê didele ji nêrîna wê têr nabe Yê ku wek sîberekê ji xwe dertê û tevî giyanê keriyê dibe gava li xwe dizivire û dinêre li şûna xwe sîbera xwe jî nabîne