Menopozlu Bir Aşk — Hatice Nayır

Anneme Ve şiddet gören herkese Ah Annem Anneme yazacağım her şiirEksik kalırdı biliyordum Taş bir Mardin evinin avlusundaYankılanırken güvercin sesleriGençliği gün ışığından sızanBir kadın girdi içeriHüzün hüzün olalıBöyle kahve gözlerde konaklamamıştıAnnem hiç yaşamadığı çocukluğunuAcaba yüreğinin hangi odasında saklamıştıSevdası hep içinde canlıHâlâ gönlü bahar hâlâ heyecanlıHayat öyle çok acıtmıştı ki onuMutlu olmadan gelmemeliydi sonuBir bahar akşamı rastlamıştı oysa aşkaVe hiç gelmemişti tekrar o baharAh annem anlatsam anlar mıydınBen de hiç çiçeklenmedim bugüne kadarHer seyrettiğim şiddet haberindeAklıma gelenleri bilebilsenKeşke o minicik olduğum günlere dönüpGözyaşlarını öperek silebilsemAh annem bilirim Ne söylesem ne yazsam eksikYüreğim her dem sıcacık sanaSakın unutma

Anneme Ve şiddet gören herkese Ah Annem Anneme yazacağım her şiir Eksik kalırdı biliyordum Taş bir Mardin evinin avlusunda Yankılanırken güvercin sesleri Gençliği gün ışığından sızan Bir kadın girdi içeri Hüzün hüzün olalı Böyle kahve gözlerde konaklamamıştı Annem hiç yaşamadığı çocukluğunu Acaba yüreğinin hangi odasında saklamıştı Sevdası hep içinde canlı Hâlâ gönlü bahar hâlâ heyecanlı Hayat öyle çok acıtmıştı ki onu Mutlu olmadan gelmemeliydi sonu Bir bahar akşamı rastlamıştı oysa aşka Ve hiç gelmemişti tekrar o bahar Ah annem anlatsam anlar mıydın Ben de hiç çiçeklenmedim bugüne kadar Her seyrettiğim şiddet haberinde Aklıma gelenleri bilebilsen Keşke o minicik olduğum günlere dönüp Gözyaşlarını öperek silebilsem Ah annem bilirim Ne söylesem ne yazsam eksik Yüreğim her dem sıcacık sana Sakın unutma