Merhamet Dilencisi — Şeyhmus Şahin

Gün geldi bir sala bindim Yelkenlerimi açtım rüzgarlara karşı Didiştim durdum onlarla bir zaman öyle Denizler aştım ülkeler geçtim Dolaştım durdum dünyayı Her gittiğim yerde isimsiz dostluklar kurdum Sonraları dilime keşkeler düşürtecek arkadaşlıklar edindim Zaman geldi büyüttüm içimde onları Yere göğe sığdıramaz oldum Zaman geldi onlardan uzak düştüm Araya farklılıklar aldanmışlıklar girdi Dostluklar arkadaşlıklar öyle gölgelendi öyle tükendi Deniz denilen meçhulün ruhumda bıraktığı tortular mıydı tüm bunlar yoksa uyku ile uyanıklık arasında gel git ler yaşayan beynimin tasarladığı bir dışavurum muydu Bilemedim Bir dalgayla hırçınlaşmıştı ruhum o an için Ne bentler bilecekti ne durmak Ömrümden dakikalar saatler aşırarak geçtiği yerleri böyle viran eyleyecekti sebepsiz sualsiz birkaç zaman