Mesafesi Kadar İnleyen Rüzgar — Ömer Erdem

Ve olan oldu O yoğunluktan önce Yaprak Dili sızdı Dünya Gün İlk olarak Ve Göç Herkese ne de çok yakışıyor O çıkılan yamaçlar ve dağ çağrılarına doğru genişledi Sonra kendisine döndü Kanamanın mı demeli yoksa önlenemez bir gerilimin olanca ağırlığı ile dil lenmesi mi demeli Aşk vurdu suya Sonrası Hep dua olarak dönüp dolaşıp bir dua olarak diz çöktü Ama ateşini kollayarak İbrahim de dört kuş göndermişti dağa Eskiler anasır ı erbaa yı önemserdi Bunu bildi ve Ölüm dilinin kıyısında Vardım narin suçlar içinde terk ettim korkudan dağları dedi Ve şimdi onda Mebafesi kadar inlemektedir rüzgar