Mesnevi de Geçen Hikayeler — Kolektif

Yemyeşil otlarla dolu bir ova vardı Bu ovada bir de akşama kadar canı çektiğinde yiyen billur sulardan kanasıya içen iriyarı semiz bir öküz vardı Bu öküz gece olunca Yarın ne yiyeceğim Diye dertlenir kaygılanırdı Bu düşüncesinden ötürü de geceden sabaha zayıflar kıla dönerdi Öküz sabah olunca yine her günkü gibi bütün oburluğuyla yeşilliklere dalar akşama kadar durmadan yerdi Yine irileşir şişer bedeni etle yağla dolar kuvvetlenirdi Akşam olunca yarının kaygısına kapılır titremeye başlar zayıflardı Bunca rahatça şu yeşilliklerde otluyorum bu çimenlikte karnımı doyuruyorum Hiçbir gün rızkım azalmadı bu korku nedir diye aklına getirmezdi Öküzün bu hali yıllarca devam etti Her akşam oluşunda o semiz öküz Eyvah rızkım kalmadı diye kaygılanırdı O öküz nefsin sembolüdür O yeşiliklerle dolu ova da dünyayı temsil etmektedir Nefis Gelecek günlerde ne yiyeceğim yarının rızkını nereden elde edeceğim diye düşünür durur

Mesnevi de Geçen Hikayeler Kolektif Ravza Yayınları