Mesnevi Edebiyatında Mizah Hiciv İroni — Gökçehan A Yılmaz

Mizah kişilerin olayların ve durumların alışılmışın dışında olan abartılı gülünç tezat vb yanlarını eğlendirme ve güldürmeyi amaçlayarak anlatmak olarak tanımlanabilir Mizah hiciv ve ironiyle yakından ilişki içerisinde olup Klasik Türk Edebiyatı çalışmalarında hicivle birlikte anılmaktadır Klasik Türk Edebiyatı alanında mizahı konu edinen çalışmalar sınırlı bir biçimde sürmekte ironi bir üslup özelliği olarak kabul edilerek mizah ve hiciv kadar detaylı bir biçimde incelenmemektedir Bu kitap 29 01 2020 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi nde Prof Dr Savaşkan Cem Bahadır danışmanlığında sunulan Türkçe Mesnevilerde Mizah başlıklı doktora tezinden üretilmiştir Bu çalışmanın kaynağı olan doktora tezinin bir kısmı sadeleştirilerek bir kısmı ise genişletilip konuyla ilgili ek bilgiler verilerek ve doktora tezinde kullanılan kaynaklar güncelleştirilerek bu kitap oluşturulmuştur Kitabın birinci bölümünde mizah ilişkili kavramlarla birlikte incelenmekte mizahın başta Türk Edebiyatı olmak üzere Arap ve Fars edebiyatları içerisindeki gelişimi hakkında bilgi verilmektedir İkinci bölümde mesnevi nazım şeklinin tanımı yapılmakta Arap Fars ve Türk Edebiyatı tarihindeki yeri üzerinde durulmaktadır Üçüncü bölümde ise XI XIX yüzyıl aralığında kaleme alınan 59 adet mesnevinin mizah hiciv ve ironi unsurlarına sahip beyitleri konularına göre tasnif edilerek incelenmektedir Bu kitap Klasik Türk Edebiyatı geleneğinde şairlerin içinde yaşadıkları toplumdan siyasal gelişmelerden sosyo ekonomik koşullardan sosyal hayattan ve insandan beslendiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır Ayrıca mesnevilerin bu kitapta incelenen beyitlerinde şairlerin mizah hiciv ve ironi etkisiyle günlük konuşma diline büyük ölçüde yaklaştıkları görülmekte dolayısıyla Klasik Türk Edebiyatı nda kaleme alınan mesnevilerin sahip olduğu dil üslup şahıs kadrosu ve muhteva zenginliğinin anlaşılması hedeflenmektedir

Mizah kişilerin olayların ve durumların alışılmışın dışında olan abartılı gülünç tezat vb yanlarını eğlendirme ve güldürmeyi amaçlayarak anlatmak olarak tanımlanabilir Mizah hiciv ve ironiyle yakından ilişki içerisinde olup Klasik Türk Edebiyatı çalışmalarında hicivle birlikte anılmaktadır Klasik Türk Edebiyatı alanında mizahı konu edinen çalışmalar sınırlı bir biçimde sürmekte ironi bir üslup özelliği olarak kabul edilerek mizah ve hiciv kadar detaylı bir biçimde incelenmemektedir Bu kitap 29 01 2020 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi nde Prof Dr Savaşkan Cem Bahadır danışmanlığında sunulan Türkçe Mesnevilerde Mizah başlıklı doktora tezinden üretilmiştir Bu çalışmanın kaynağı olan doktora tezinin bir kısmı sadeleştirilerek bir kısmı ise genişletilip konuyla ilgili ek bilgiler verilerek ve doktora tezinde kullanılan kaynaklar güncelleştirilerek bu kitap oluşturulmuştur Kitabın birinci bölümünde mizah ilişkili kavramlarla birlikte incelenmekte mizahın başta Türk Edebiyatı olmak üzere Arap ve Fars edebiyatları içerisindeki gelişimi hakkında bilgi verilmektedir İkinci bölümde mesnevi nazım şeklinin tanımı yapılmakta Arap Fars ve Türk Edebiyatı tarihindeki yeri üzerinde durulmaktadır Üçüncü bölümde ise XI XIX yüzyıl aralığında kaleme alınan 59 adet mesnevinin mizah hiciv ve ironi unsurlarına sahip beyitleri konularına göre tasnif edilerek incelenmektedir Bu kitap Klasik Türk Edebiyatı geleneğinde şairlerin içinde yaşadıkları toplumdan siyasal gelişmelerden sosyo ekonomik koşullardan sosyal hayattan ve insandan beslendiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır Ayrıca mesnevilerin bu kitapta incelenen beyitlerinde şairlerin mizah hiciv ve ironi etkisiyle günlük konuşma diline büyük ölçüde yaklaştıkları görülmekte dolayısıyla Klasik Türk Edebiyatı nda kaleme alınan mesnevilerin sahip olduğu dil üslup şahıs kadrosu ve muhteva zenginliğinin anlaşılması hedeflenmektedir

Gökçehan A Yılmaz tarafından kaleme alınan Mesnevi Edebiyatında Mizah Hiciv İroni Paradigma Akademi Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Mesnevi Edebiyatında Mizah Hiciv İroni Gökçehan A Yılmaz Kitap Özeti Mizah kişilerin olayların ve durumların alışılmışın dışında olan abartılı gülünç tezat vb yanlarını eğlendirme ve güldürmeyi amaçlayarak anlatmak olarak tanımlanabilir Mizah hiciv ve ironiyle yakından ilişki içerisinde olup Klasik Türk Edebiyatı çalışmalarında hicivle birlikte anılmaktadır Klasik Türk Edebiyatı alanında mizahı konu edinen çalışmalar sınırlı bir biçimde sürmekte ironi bir üslup özelliği olarak kabul edilerek mizah ve hiciv kadar detaylı bir biçimde incelenmemektedir Bu kitap 29 01 2020 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi nde Prof Dr Savaşkan Cem Bahadır danışmanlığında sunulan Türkçe Mesnevilerde Mizah başlıklı doktora tezinden üretilmiştir Bu çalışmanın kaynağı olan doktora tezinin bir kısmı sadeleştirilerek bir kısmı ise genişletilip konuyla ilgili ek bilgiler verilerek ve doktora tezinde kullanılan kaynaklar güncelleştirilerek bu kitap oluşturulmuştur Kitabın birinci bölümünde mizah ilişkili kavramlarla birlikte incelenmekte mizahın başta Türk Edebiyatı olmak üzere Arap ve Fars edebiyatları içerisindeki gelişimi hakkında bilgi verilmektedir İkinci bölümde mesnevi nazım şeklinin tanımı yapılmakta Arap Fars ve Türk Edebiyatı tarihindeki yeri üzerinde durulmaktadır Üçüncü bölümde ise XI XIX yüzyıl aralığında kaleme alınan 59 adet mesnevinin mizah hiciv ve ironi unsurlarına sahip beyitleri konularına göre tasnif edilerek incelenmektedir Bu kitap Klasik Türk Edebiyatı geleneğinde şairlerin içinde yaşadıkları toplumdan siyasal gelişmelerden sosyo ekonomik koşullardan sosyal hayattan ve insandan beslendiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır Ayrıca mesnevilerin bu kitapta incelenen beyitlerinde şairlerin mizah hiciv ve ironi etkisiyle günlük konuşma diline büyük ölçüde yaklaştıkları görülmekte dolayısıyla Klasik Türk Edebiyatı nda kaleme alınan mesnevilerin sahip olduğu dil üslup şahıs kadrosu ve muhteva zenginliğinin anlaşılması hedeflenmektedir Yayınevi Paradigma Akademi Yayınları Yazar Gökçehan A Yılmaz Sayfa 530 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 16 00x24 00 cm Basım Yılı 2023 Barkod 9786256822528 Kategori Anlatı Araştırma İnceleme

Mizah kişilerin olayların ve durumların alışılmışın dışında olan abartılı gülünç tezat vb yanlarını eğlendirme ve güldürmeyi amaçlayarak anlatmak olarak tanımlanabilir Mizah hiciv ve ironiyle yakından ilişki içerisinde olup Klasik Türk Edebiyatı çalışmalarında hicivle birlikte anılmaktadır Klasik Türk Edebiyatı alanında mizahı konu edinen çalışmalar sınırlı bir biçimde sürmekte ironi bir üslup özelliği olarak kabul edilerek mizah ve hiciv kadar detaylı bir biçimde incelenmemektedir Bu kitap 29 01 2020 tarihinde Karadeniz Teknik Üniversitesi nde Prof Dr Savaşkan Cem Bahadır danışmanlığında sunulan Türkçe Mesnevilerde Mizah başlıklı doktora tezinden üretilmiştir Bu çalışmanın kaynağı olan doktora tezinin bir kısmı sadeleştirilerek bir kısmı ise genişletilip konuyla ilgili ek bilgiler verilerek ve doktora tezinde kullanılan kaynaklar güncelleştirilerek bu kitap oluşturulmuştur Kitabın birinci bölümünde mizah ilişkili kavramlarla birlikte incelenmekte mizahın başta Türk Edebiyatı olmak üzere Arap ve Fars edebiyatları içerisindeki gelişimi hakkında bilgi verilmektedir İkinci bölümde mesnevi nazım şeklinin tanımı yapılmakta Arap Fars ve Türk Edebiyatı tarihindeki yeri üzerinde durulmaktadır Üçüncü bölümde ise XI XIX yüzyıl aralığında kaleme alınan 59 adet mesnevinin mizah hiciv ve ironi unsurlarına sahip beyitleri konularına göre tasnif edilerek incelenmektedir Bu kitap Klasik Türk Edebiyatı geleneğinde şairlerin içinde yaşadıkları toplumdan siyasal gelişmelerden sosyo ekonomik koşullardan sosyal hayattan ve insandan beslendiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır Ayrıca mesnevilerin bu kitapta incelenen beyitlerinde şairlerin mizah hiciv ve ironi etkisiyle günlük konuşma diline büyük ölçüde yaklaştıkları görülmekte dolayısıyla Klasik Türk Edebiyatı nda kaleme alınan mesnevilerin sahip olduğu dil üslup şahıs kadrosu ve muhteva zenginliğinin anlaşılması hedeflenmektedir