Metrobüs Domates ve Ev Kirası — Raşit Ulaş

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikayet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nazım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikayet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nazım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık Tanırım Bülteninden

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikayet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nazım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikâyet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nâzım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık Raşit Ulaş Metrobüs Domates ve Ev Kirası adlı kitabında Türkiye yi sevdayı sokağı çocuk olmayı geçim sıkıntısını konu ediyor kısacası yirmi birinci yüzyıl Türkiye sinde nasıl insan olarak kalınabileceğinin yollarını şairane bir tavırla arıyor

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikâyet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nâzım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık Raşit Ulaş Metrobüs Domates ve Ev Kirası adlı kitabında Türkiye yi sevdayı sokağı çocuk olmayı geçim sıkıntısını konu ediyor kısacası yirmi birin ci yüzyıl Türkiye sinde nasıl insan olarak kalınabileceğinin yollarını şairane bir tavırla arıyor

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikayet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nazım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikâyet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nâzım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık Raşit Ulaş Metrobüs Domates ve Ev Kirası adlı kitabında Türkiye yi sevdayı sokağı çocuk olmayı geçim sıkıntısını konu ediyor kısacası yirmi birinci yüzyıl Türkiye sinde nasıl insan olarak kalınabileceğinin yollarını şairane bir tavırla arıyor

Artık sevdiğine kavuşamayan kimse yok mu ki türküsü yakılmıyor Artık ölümden şikayet eden kimse mi yok ki ölüme türkü yakılmıyor Ölümlere o kadar alıştık ki bunun artık mümkünü yok Nazım en fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı diyordu Biz yirmi birinci asırlıyız ve her gün çocuk ölümleri görmeye alıştık