Mevlana Neş esinden Serpintiler — H Hüseyin Top

Bulut kaplasa da ayı severimRûhu mesteyleyen nâyı severimGönlümün en mahrem vâdîlerindeÇağıl çağıl akan çayı severimBüyülü bakışlar gönlümü çelerGönlü harman eder un gibi elerHakk aşkının oku rûhumu delerOka hayat veren yayı severimAşkın tohumunu canda bitirenÇennet kevserini cana yetirenGönlü mesteyleyip aşka götürenHakk dan gelen o sevdâyı severimMuhammed in nûru varlığın özüHer ne buyurduysa Rabbinin sözüGönlü kül eyledi aşkının közüHakk aşkının dili nâyı severim

Bulut kaplasa da ayı severim Rûhu mesteyleyen nâyı severim Gönlümün en mahrem vâdîlerinde Çağıl çağıl akan çayı severim Büyülü bakışlar gönlümü çeler Gönlü harman eder un gibi eler Hakk aşkının oku rûhumu deler Oka hayat veren yayı severim Aşkın tohumunu canda bitiren Çennet kevserini cana yetiren Gönlü mesteyleyip aşka götüren Hakk dan gelen o sevdâyı severim Muhammed in nûru varlığın özü Her ne buyurduysa Rabbinin sözü Gönlü kül eyledi aşkının közü Hakk aşkının dili nâyı severim

Yitirdim kendimi nerde arayım Her nereye varsam yüzü karayım Kimin kapısını çalıp durayım Başka kapı mı var ey Rabbi Hudâ Nereye uzansam elim ermiyor Nereye baktımsa gözüm görmüyor Feryâdıma kimse cevap vermiyor Niyazlarım Arş tan akseden sadâ Zulmet kalbe girdi bir türlü gitmez Dışardaki ışık kalbi ışıtmaz Senden başka kimse sesim işitmez N olur sen de beni eyleme fedâ Beynimin damında davul çalıyor Kalbe hançer gibi sancı salıyor Fakir mahrum mahcup sana geliyor Reddeyleme bu kul kapında gedâ Akan tatlı sudan içen çok olur Zengin sofrasında fakîr tok olur Bir damla ümîdim varsa yok olur Eyler isen beni lûtfundan cüdâ Senin ırmağında su eksik olmaz Aşkına düşenler hiç mahrum kalmaz Bu kul aslâ başka bir kapı çalmaz Sana döndüm gayra eyledim vedâ

Yitirdim kendimi nerde arayımHer nereye varsam yüzü karayımKimin kapısını çalıp durayımBaşka kapı mı var ey Rabbi HudâNereye uzansam elim ermiyorNereye baktımsa gözüm görmüyorFeryâdıma kimse cevap vermiyorNiyazlarım Arş tan akseden sadâZulmet kalbe girdi bir türlü gitmezDışardaki ışık kalbi ışıtmazSenden başka kimse sesim işitmezN olur sen de beni eyleme fedâBeynimin damında davul çalıyorKalbe hançer gibi sancı salıyorFakir mahrum mahcup sana geliyorReddeyleme bu kul kapında gedâAkan tatlı sudan içen çok olurZengin sofrasında fakîr tok olurBir damla ümîdim varsa yok olurEyler isen beni lûtfundan cüdâSenin ırmağında su eksik olmazAşkına düşenler hiç mahrum kalmazBu kul aslâ başka bir kapı çalmazSana döndüm gayra eyledim vedâ

Bulut kaplasa da ayı severimRûhu mesteyleyen nâyı severimGönlümün en mahrem vâdîlerindeÇağıl çağıl akan çayı severimBüyülü bakışlar gönlümü çelerGönlü harman eder un gibi elerHakk aşkının oku rûhumu delerOka hayat veren yayı severimAşkın tohumunu canda bitirenÇennet kevserini cana yetirenGönlü mesteyleyip aşka götürenHakk dan gelen o sevdâyı severimMuhammed in nûru varlığın özüHer ne buyurduysa Rabbinin sözüGönlü kül eyledi aşkının közüHakk aşkının dili nâyı severim

Yitirdim kendimi nerde arayım Her nereye varsam yüzü karayım Kimin kapısını çalıp durayım Başka kapı mı var ey Rabbi Hudâ Nereye uzansam elim ermiyor Nereye baktımsa gözüm görmüyor Feryâdıma kimse cevap vermiyor Niyazlarım Arş tan akseden sadâ Zulmet kalbe girdi bir türlü gitmez Dışardaki ışık kalbi ışıtmaz Senden başka kimse sesim işitmez N olur sen de beni eyleme fedâ Beynimin damında davul çalıyor Kalbe hançer gibi sancı salıyor Fakir mahrum mahcup sana geliyor Reddeyleme bu kul kapında gedâ Akan tatlı sudan içen çok olur Zengin sofrasında fakîr tok olur Bir damla ümîdim varsa yok olur Eyler isen beni lûtfundan cüdâ Senin ırmağında su eksik olmaz Aşkına düşenler hiç mahrum kalmaz Bu kul aslâ başka bir kapı çalmaz Sana döndüm gayra eyledim vedâ

Bulut kaplasa da ayı severim Rûhu mesteyleyen nâyı severim Gönlümün en mahrem vâdîlerinde Çağıl çağıl akan çayı severim Büyülü bakışlar gönlümü çeler Gönlü harman eder un gibi eler Hakk aşkının oku rûhumu deler Oka hayat veren yayı severim Aşkın tohumunu canda bitiren Çennet kevserini cana yetiren Gönlü mesteyleyip aşka götüren Hakk dan gelen o sevdâyı severim Muhammed in nûru varlığın özü Her ne buyurduysa Rabbinin sözü Gönlü kül eyledi aşkının közü Hakk aşkının dili nâyı severim

Bulut kaplasa da ayı severim Rûhu mesteyleyen nâyı severim Gönlümün en mahrem vâdîlerinde Çağıl çağıl akan çayı severim Büyülü bakışlar gönlümü çeler Gönlü harman eder un gibi eler Hakk aşkının oku rûhumu deler Oka hayat veren yayı severim Aşkın tohumunu canda bitiren Çennet kevserini cana yetiren Gönlü mesteyleyip aşka götüren Hakk dan gelen o sevdâyı severim Muhammed in nûru varlığın özü Her ne buyurduysa Rabbinin sözü Gönlü kül eyledi aşkının közü Hakk aşkının dili nâyı severim

Yitirdim kendimi nerde arayım Her nereye varsam yüzü karayım Kimin kapısını çalıp durayım Başka kapı mı var ey Rabbi Hudâ Nereye uzansam elim ermiyor Nereye baktımsa gözüm görmüyor Feryâdıma kimse cevap vermiyor Niyazlarım Arş tan akseden sadâ Zulmet kalbe girdi bir türlü gitmez Dışardaki ışık kalbi ışıtmaz Senden başka kimse sesim işitmez N olur sen de beni eyleme fedâ Beynimin damında davul çalıyor Kalbe hançer gibi sancı salıyor Fakir mahrum mahcup sana geliyor Reddeyleme bu kul kapında gedâ Akan tatlı sudan içen çok olur Zengin sofrasında fakîr tok olur Bir damla ümîdim varsa yok olur Eyler isen beni lûtfundan cüdâ Senin ırmağında su eksik olmaz Aşkına düşenler hiç mahrum kalmaz Bu kul aslâ başka bir kapı çalmaz Sana döndüm gayra eyledim vedâ