Mevlana ve Schopenhauer da İnsan Doğu ve Batı Düşüncesinde Benzer Bir Yürüyüş — Rabia Can Pamuk

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir Tanıtım Bülteninden

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir

Bir dairenin farklı yarıçaplarının aynı merkeze uzanması gibi Mevlana ve Schopenhauer çokluğu zıtlığı ve nedenselliği bu dünyadaki zihinlerin perdesi olarak görürler İnsan bu perdeyi kaldırdığında Hint felsefesinin Vedenta öğretisinde ifade edilen mayanın peçesini yırtan sezişe yani tat twam asi bu sensin hakikatine ulaşır Bu hakikatin idraki insanın dönüşümüne bağlıdır İnsanın dönüşümünü Mevlana nefs in bilinmesinde Schopenhauer ise istemenin idrak ile aydınlatılmış insanında görür Mevlana da benliğinden kurtularak vahdet yani birliği Aşk hâliyle yaşayan insan kâmil insandır Schopenhauer ise evrendeki birliği kavrayan insanı istemesini susturan ulu insan ya da aziz olarak nitelendirir Schopenhauer için iki tip insan vardır Biri kör istemenin emrinde olan insan diğeri de istemesini susturan ulu insandır Mevlana da da iki tip insan vardır Biri nefs i emmare nin emreden nefs kölesi olan insan diğeri de kendi ahlakının sırrına ermiş arif ya da insan ı kâmildir Bu düşüncelerden hareketle bu kitap insan olmanın imkânlarını yeniden düşünmek isteyen okurlara karşılaştırmalı olarak biri Doğu diğeri Batı külliyatından derinlikli bir okuma sunmayı hedeflemektedir