Mevlidü n Nebi — Nurgül Sucu Köroğlu

Mevlid kelimesi edebî bir terim olarak Hz Peygamber S A V in kısaca hayatını mucizelerini vefatını ve bilhassa doğumunu anlatan ve çoğunlukla manzum olarak kaleme alınan eserlere verilen addır Müslüman şairler İslamiyet in ilk dönemlerinden itibaren Hz Peygamber e duydukları muhabbet ve hayranlığı dile getiren onu tazim eden eserler ortaya koymuşlar ve böylelikle zaman içerisinde sadece Hz Peygamber e tahsis edilmiş edebî türler ortaya çıkmıştır Hz Peygamber in doğumunu anlatmanın yanında onun risaletine ahlakına mucizelerine miraç ve vefatına da değinen daha ziyade topluluklar önünde okunmak maksadıyla ve çoğunlukla mesnevi nazım şekliyle kaleme alınan mevlid metinleri bu edebî türlerin en önde gelenidir Genel kabule göre Türk edebiyatında mevlid geleneği Vesîletü n Necat ile başlar Bu metnin kendisinden sonra yazılan bütün mevlidler için bir model oluşturduğu söylenebilir Türk İslâm edebiyatında mevlid yazma geleneğinin bir halkası olarak değerlendirebileceğimiz Mevlidü n Nebî de Vesîletü n Necât ile pek çok yönden benzer özellikler arz etmektedir Bilinen tek nüshası Erbil Muhammediye Camii Kütüphanesi 139 numarada kayıtlı bulunan eser kendinden önceki mevlid metinlerinin farklı bölümlerinden derleme havası vermektedir