Mezar Taşı — Seyyat Aran

20 yüzyıl sonlarında Ermenilerin Azerbaycan ın Dağlık Karabağ bölgesinde gerçekleştirdiği insanlık dışı katliamlar hepimizin hafızasındadır Seyyat Aran yapılan bu katliamların canlı tanıklarından biri olarak gördüklerinden ve yaşadıklarından edindiği deneyimleri kaleme almış zulme işkenceye muhacirliğe ve yoksulluğa maruz kalan bir ailenin portresini bu romanda çizmiştir Mezar taşlarının yontulduğu atölye kalabalıktı Gelenlerin hepsi şehit olan evladına mezar taşı siparişi verenlerdi Ağabala Usta Semender e sarıldı Onun da oğlu Şuşa da şehit olmuştu Kendi elleriyle yontmuştu oğlunun heykelini Tanıyanlar Bu mezar taşı değil yahu canlı insandır diyorlardı Oğlunun askere gitmesine birkaç ay kalsa da Ağabala oğlunu kararından döndürememişti Mikail liseyiyeni bitirmişti o sene Ailesinin baskılarına rağmen Gence deki üniversitelerin hiçbirine başvuru yapmamıştı Şimdi tahsil zamanı değil Ermeniler Gökgöl deler Onların yarın öbür gün Gence ye yürümeyecekleri ne malum Bunu yaptıklarında okumamız mı gerek yoksa silah alıp atalarımızın mezarınıkorumamız mı Babası bakakalmıştı Bu çocuklar ne çabuk büyüdüler ne zaman böyle akıllandılar Oğlunun sözleri oldukça mantıklıydı Gerçekten de vatan olmadıktan sonra tahsilmiş üniversiteymiş neye yarardı