Mezrecelil — Halil Dağ

Teyrê Sîmir dê zornaxên deriyê zûbeyaniyê veke li wir Û di zixur û tarên çiyayan de dê biponijin evîndarên azadiyê Di nawîsa ezîzên çiyayî deTeqdîskirina axaftina berfê ye Mezrecelîl Gotinên duayên xweJi seqema wêHildibijêrin şervanên çiyayîLi wirDi nexşeyeke xemrîYa dûlêranKu çend qirn e di berîka wan de yeLi wêneyekî digerin Sedema tiliyên kêmÛ piyên şewitî nepirsinÇîrokeke grotesk e MezrecelîlCarinan hevalbendCarinan neyar eSerenada berf û çiyayanLi dengê wê guhdarî dikin emÛ toza di çavên helbestan deBi bayê wê re tê NepirsinHer pirs kuştinaBersivê ye li wir

Mezrecelîl a ku yekem pirtûka helbestan a helbestkar Halil Dağ e bîst û şeş helbestan li xwe digire yên ku bi hemû awayên xwe ve bi xwendevanên bîrtûj didine zanîn ku helbest û helbestnivîsîn girîng e Lê her wiha girîng e ku ji nava refên şoreşa Kurdistanê dengên mîna Halil Dağ Mahir Bagok û Mahsûm Nisêbînî çi helbest çi kurteçîrok çi roman çi lêkolîn çi jî rexne bi afirandina wêjeyî rabin û bibêjin Mezrecelîl peyv bi berfê dest pê dike bi berfê diqede û birîn bi tozê tê dermankirin Mezrecelîl teqdîskirina axaftina berfê ye çar aliyên me yên talankirî ye Li wir di deryayên şevreşkî de çûkeke endelîb e Li wir heyv di bêrîka rextan de tê veşartin Mezrecelîl navê çûyinê ye mirî li wir têne şûştin Li wir bûk hinneya destên xwe ji xweliya miriyan çê dikin Bîreke jibîrkirinê ye Mezrecelîl di çavên dildaran de dekbazeke jibîrkirinê ye dengê zirze kirî yê Sibatê ye Li wir darên piştxûz bi rehên xwe yên bêhêz xwe bi bîra xwe ve gire didin Dar û daristan kêzik û kulîlk gelî û şiqêb her tişt toz e li wir Helbestkarê ciwan Halil Dağ bi pirtûka xwe ya pêşîn ve bi pirseke dijwar li pêşberî me radiweste Mezrecelîl çi ye li kû ye mirov çawa dikare biçe wir Û Dağ bi rêzikeke Mezrecelîl ê ve pirsan li pirsan zêde dike Kî dikare bi riyeke deynkirî dest bi rêwitiyê bike Nexasim ku ev rêwîtî rêwîtiya ber bi Mezrecelîlê ve be Pirsên Halil Dağ di heman katê de bersiv in jî Rêwîtiya ber bi Mezrecelîlê ve rêwîtiya ber bi dinyayeke helbestî ve ye û ne bi bedena xwe lê bi tenê bi giyanê xwe em dikarin bigihîjin wir Riyeke dijwar e riya ber bi wir ve û rêwîtiyeke dijwar lêbelê heke mirov bikaribe bi hêmayên Mezrecelîl ê xwe bigihîne wir ev ê kêfxweşiyeke bêhampa jî be Nivîskarê Mezrecelîl ê Halil Dağ di sala 1974 an de li Amedê ji dayîk bûye Piştî kar û xebatên siyasî hate girtin û cezayê muebedê xwar Dağ li jêr şert û mercên dijwar jî peywendiya xwe ya bi wêjeyê re nebirrî û li bendîxaneyê jî bi xebatên xwe berdewam e Dağê ku bi sadetiya dengê xwe yê poetîk û bi Kurdiya xwe ya xurt dibêje Pîşare Hat Baran barî Çû Berf Kilîda dêrî şikest Ji bextewariyeke kewgirî Dikulkule her alî Çîlspî bi Mezrecelîl a xwe ve dengekî û hêmayeke nû ye di robarê helbesta Kurdî de ya ku li giyanê Kurdî Kurmancî zêde dibe

Teyrê Sîmir dê zornaxên deriyê zûbeyaniyê veke li wir Û di zixur û tarên çiyayan de dê biponijin evîndarên azadiyê Di nawîsa ezîzên çiyayî deTeqdîskirina axaftina berfê ye Mezrecelîl Gotinên duayên xweJi seqema wêHildibijêrin şervanên çiyayîLi wirDi nexşeyeke xemrîYa dûlêranKu çend qirn e di berîka wan de yeLi wêneyekî digerin Sedema tiliyên kêmÛ piyên şewitî nepirsinÇîrokeke grotesk e MezrecelîlCarinan hevalbendCarinan neyar eSerenada berf û çiyayanLi dengê wê guhdarî dikin emÛ toza di çavên helbestan deBi bayê wê re tê NepirsinHer pirs kuştinaBersivê ye li wir