Mihail Arkadaş — Panait Istrati

Yeryüzünde yalnızca herkesin kendi hesabını ödediği meyhane dostluğundan başka dostluk yok mu yani İnsan alırken de verirken de karşılıklı olarak aynı sevinci duymaz mı Pekii neden acaba adamın birine hiç tanımadığımız birine hatta kimi zaman kafacaa hiç uyuşamadığımız bir yabancıya tutuluruz Neden onsuz yaşayamayacak kadar sevmeye başlarız bu insanı Gözlerine bakarsınız sizinkilerin aynıdır ve Alev alev yanan yüzünü ellerinizin arasına alıp uzun uzun bağrınıza basmak istersiniz Ve sevimli bir köpeğin kocaman patileri gibi masa üstünde yatan ellerine kimi zaman yanağınızı kimi zaman ateş gibi yanan alnınızı dayamamak için kendinizi güç tutarsınız çünkü sevginin bu türlüsü yaşamın bütün fırtınalarına kafa tutan Tanrı nın hiçbir kötülük düşünmeden yarattığı yağla beslenen sönmez bir meşaledir