Mihrap — Gürkan Muhammed Genç

Mihrap her seferinde yıkılan ve yeniden var oluşa doğru umudunu hiç kaybetmeyen şairin hüzünlerini bekleyişlerini ve aşkını maneviyatla harmanlayarak okurlarına sunan bir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğru Vardım o yüce mabede Ruhumun en yüksek tiziyle vururum arş ı alaya Göğsümün kafesinde yerinde duramayan duam ile Bir çocuğun dizinin acıması gibi acılarım Bana göre emsalsiz bir varoluş

Mihrap her seferinde yıkılan ve yeniden var oluşa doğru umudunu hiç kaybetmeyen şairin hüzünlerini bekleyişlerini ve aşkını maneviyatla harmanlayarak okurlarına sunan bir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğru Vardım o yüce mabede Ruhumun en yüksek tiziyle vururum arş ı alaya Göğsümün kafesinde yerinde duramayan duam ile Bir çocuğun dizinin acıması gibi acılarım Bana göre emsalsiz bir varoluş

Mihrap her seferinde yıkılan ve yeniden var oluşa doğru umudunu hiç kaybetmeyen şairin hüzünlerini bekleyişlerini ve aşkını maneviyatla harmanlayarak okurlarına sunan bir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğru Vardım o yüce mabede Ruhumun en yüksek tiziyle vururum arş ı alaya Göğsümün kafesinde yerinde duramayan duam ile Bir çocuğun dizinin acıması gibi acılarım Bana göre emsalsiz bir varoluş

Mihrap her seferinde yıkılan veyeniden var oluşa doğruumudunu hiç kaybetmeyen şairinhüzünlerini bekleyişlerini veaşkını maneviyatlaharmanlayarak okurlarına sunanbir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğruVardım o yüce mabedeRuhumun en yüksek tiziylevururum arş ı alayaGöğsümün kafesinde yerindeduramayan duam ileBir çocuğun dizinin acıması gibiacılarımBana göre emsalsiz bir varoluş

Mihrap her seferinde yıkılan veyeniden var oluşa doğruumudunu hiç kaybetmeyen şairinhüzünlerini bekleyişlerini veaşkını maneviyatlaharmanlayarak okurlarına sunanbir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğruVardım o yüce mabedeRuhumun en yüksek tiziylevururum arş ı alayaGöğsümün kafesinde yerindeduramayan duam ileBir çocuğun dizinin acıması gibiacılarımBana göre emsalsiz bir varoluş

Mihrap her seferinde yıkılan ve yeniden var oluşa doğru umudunu hiç kaybetmeyen şairin hüzünlerini bekleyişlerini ve aşkını maneviyatla harmanlayarak okurlarına sunan bir eser olarak karşımıza çıkıyor Gölgem ile ben Yürür dururum Mihraba doğru Vardım o yüce mabede Ruhumun en yüksek tiziyle vururum arş ı alaya Göğsümün kafesinde yerinde duramayan duam ile Bir çocuğun dizinin acıması gibi acılarım Bana göre emsalsiz bir varoluş