Miras — Nazan Eskitürk Ege

Miras
Nazan Eskitürk EgeCinius Yayınları
Miras
Nazan Eskitürk EgeSonuçta herkes kendinden sorumluydu ve kendini yaşamalıydı Bunu yaparken de büyük bir zarafet ve estetik olmalıydı Ne de olsa hayat bir sanattı İçeride annemin odasından sürekli olarak duyduğum o güzel müziğe benzeyen Chopin in Spring Waltz iydi çalan Daha kapıda içine alıp sarıp sarmalıyordu müziğin tınısı Dünyanın merkezinin İstanbul onun merkezinin de ben olduğumu öğrendim İstanbul olmuştum yine her gelişimdeki gibi Biliyorum yine aynı duygularda eriyip gideceğim yok oluncaya kadar İzin verme acılara ölümlere Ben yaratım istiyorum Ölümler değil Her ölümün bir yaratım olduğunu biliyorum Ama artık dayanamıyorum Bir yol bilirim Adem i Havva ya giderBir yol bilirim aşka sevdaya giderBir yol ki ömür bahçelerinden geçerekYaşlarla figanlarla musallaya gider Başkasının rüyasında yer almakBu yüzük İstanbul un Tılsımları gibiydi Hayatın mucizeleri bitmiyor ve hepsinin yaşanmasını istiyordu Yine mi rüyalar Kimdi bu Mr Henry Nasıl biliyordu bunca şeyi

Cinius Yayınları
Sonuçta herkes kendinden sorumluydu ve kendini yaşamalıydı Bunu yaparken de büyük bir zarafet ve estetik olmalıydı Ne de olsa hayat bir sanattı İçeride annemin odasından sürekli olarak duyduğum o güzel müziğe benzeyen Chopin in Spring Waltz iydi çalan Daha kapıda içine alıp sarıp sarmalıyordu müziğin tınısı Dünyanın merkezinin İstanbul onun merkezinin de ben olduğumu öğrendim İstanbul olmuştum yine her gelişimdeki gibi Biliyorum yine aynı duygularda eriyip gideceğim yok oluncaya kadar İzin verme acılara ölümlere Ben yaratım istiyorum Ölümler değil Her ölümün bir yaratım olduğunu biliyorum Ama artık dayanamıyorum Bir yol bilirim Adem i Havva ya gider Bir yol bilirim aşka sevdaya gider Bir yol ki ömür bahçelerinden geçerek Yaşlarla figanlarla musallaya gider Başkasının rüyasında yer almak Bu yüzük İstanbul un Tılsımları gibiydi Hayatın mucizeleri bitmiyor ve hepsinin yaşanmasını istiyordu Yine mi rüyalar Kimdi bu Mr Henry Nasıl biliyordu bunca şeyi

Cinius Yayınları
Sonuçta herkes kendinden sorumluydu ve kendini yaşamalıydı Bunu yaparken de büyük bir zarafet ve estetik olmalıydı Ne de olsa hayat bir sanattı İçeride annemin odasından sürekli olarak duyduğum o güzel müziğe benzeyen Chopin in Spring Waltz iydi çalan Daha kapıda içine alıp sarıp sarmalıyordu müziğin tınısı Dünyanın merkezinin İstanbul onun merkezinin de ben olduğumu öğrendim İstanbul olmuştum yine her gelişimdeki gibi Biliyorum yine aynı duygularda eriyip gideceğim yok oluncaya kadar İzin verme acılara ölümlere Ben yaratım istiyorum Ölümler değil Her ölümün bir yaratım olduğunu biliyorum Ama artık dayanamıyorum Bir yol bilirim Adem i Havva ya giderBir yol bilirim aşka sevdaya giderBir yol ki ömür bahçelerinden geçerekYaşlarla figanlarla musallaya gider Başkasının rüyasında yer almakBu yüzük İstanbul un Tılsımları gibiydi Hayatın mucizeleri bitmiyor ve hepsinin yaşanmasını istiyordu Yine mi rüyalar Kimdi bu Mr Henry Nasıl biliyordu bunca şeyi

Cinius Yayınları
Sonuçta herkes kendinden sorumluydu ve kendini yaşamalıydı Bunu yaparken de büyük bir zarafet ve estetik olmalıydı Ne de olsa hayat bir sanattı İçeride annemin odasından sürekli olarak duyduğum o güzel müziğe benzeyen Chopin in Spring Waltz iydi çalan Daha kapıda içine alıp sarıp sarmalıyordu müziğin tınısı Dünyanın merkezinin İstanbul onun merkezinin de ben olduğumu öğrendim İstanbul olmuştum yine her gelişimdeki gibi Biliyorum yine aynı duygularda eriyip gideceğim yok oluncaya kadar İzin verme acılara ölümlere Ben yaratım istiyorum Ölümler değil Her ölümün bir yaratım olduğunu biliyorum Ama artık dayanamıyorum Bir yol bilirim Adem i Havva ya gider Bir yol bilirim aşka sevdaya gider Bir yol ki ömür bahçelerinden geçerek Yaşlarla figanlarla musallaya gider Başkasının rüyasında yer almak Bu yüzük İstanbul un Tılsımları gibiydi Hayatın mucizeleri bitmiyor ve hepsinin yaşanmasını istiyordu Yine mi rüyalar Kimdi bu Mr Henry Nasıl biliyordu bunca şeyi

Cinius
İnsanlar arasında da görünmez bağların olduğu deneylerle tespit edilmiştir tıpkı evren gibi Sonuçta herkes kendinden sorumluydu ve kendini yaşamalıydı Bunu yaparken de büyük bir zarafet ve estetik olmalıydı Ne de olsa hayat bir sanattı İçeride annemin odasından sürekli olarak duyduğum o güzel müziğe benzeyen Chopin in Spring Waltz iydi çalan Daha kapıda içine alıp sarıp sarmalıyordu müziğin tınısı Dünyanın merkezinin İstanbul onun merkezinin de ben olduğumu öğrendim İstanbul olmuştum yine her gelişimdeki gibi Biliyorum yine aynı duygularda eriyip gideceğim yok oluncaya kadar İzin verme acılara ölümlere Ben yaratım istiyorum Ölümler değil Her ölümün bir yaratım olduğunu biliyorum Ama artık dayanamıyorum Bir yol bilirim Adem i Havva ya gider Bir yol bilirim aşka sevdaya gider Bir yol ki ömür bahçelerinden geçerek Yaşlarla figanlarla musallaya gider BAŞKASININ RÜYASINDA YER ALMAK Bu yüzük İstanbul un Tılsımları gibiydi Hayatın mucizeleri bitmiyor ve hepsinin yaşanmasını istiyordu Yine mi rüyalar Kimdi bu Mr Henry Nasıl biliyordu bunca şeyi