miş gibi — Necmittin Davulcu

Harcanmış Zamanlar yaşar mıyım sanırsın üzerine kapılar pencereler kapandığında haykırışlarını kazısan o üstüne örülen duvarlara geçmek bilmiyor bu üstüne boz renkler serpilmiş günler ve geçmeyen günün mabedinde kuşkunun ve beklemenin nöbetçisi duruyor demir de çürür düşler de paslanır öfkeye varırsa karşılıksızsa sevgi hoşgörü anlatılan masaldır kalemin ucunda kalem kağıtta susarsa mürekkepte suskundur zamanda yaşar mıyım sanırsın bir yere götürmezse attığın adımlar yürürsün yürüyebildiğin kadar kelebek kanatlarıyla aradığın kendin midir uçurumların kıyısında yoksa ateşin ve suyun çiftleşmesi midir elinde kalan unutulmuş zamanlardır sonuçta kimlik giydiremediğin sesler eşliğinde ölmüş seslerdir onlar nihayetinde dur dinle ve biraz şarap dök çömleğine unutma tuzdur yaranın merhemi ve çocuğun mavi düşlerinde şekillenir gelecek ve o düşler ellerinin hasret ırmağıdır senin ellerinden süzülür güneş yangınında yaşar mıyım sanırsın kendin olamadan zamanın küllerine sarınmış susarken sen iplerinin ucunda büzülmüşken hep böyle kalır mı sanırsın hep aynı mı olur düşlerin sonu 19 03 2010 Necmettin Davulcu Tanıtım Bülteninden

Harcanmış Zamanlaryaşar mıyım sanırsınüzerine kapılar pencereler kapandığındahaykırışlarını kazısano üstüne örülen duvarlarageçmek bilmiyorbu üstüne boz renkler serpilmiş günlerve geçmeyen günün mabedindekuşkunun ve beklemenin nöbetçisi duruyordemir de çürürdüşler de paslanıröfkeye varırsakarşılıksızsa sevgihoşgörüanlatılan masaldır kalemin ucundakalem kağıtta susarsamürekkepte suskundur zamandayaşar mıyım sanırsınbir yere götürmezse attığın adımlaryürürsün yürüyebildiğin kadarkelebek kanatlarıylaaradığın kendin midir uçurumların kıyısında yoksaateşin ve suyun çiftleşmesi midirelinde kalan unutulmuş zamanlardır sonuçtakimlik giydiremediğin sesler eşliğinde ölmüş seslerdir onlar nihayetinde dur dinleve biraz şarap dök çömleğineunutma tuzdur yaranın merhemive çocuğun mavi düşlerinde şekillenir gelecekve o düşlerellerinin hasret ırmağıdırsenin ellerinden süzülür güneş yangınındayaşar mıyım sanırsınkendin olamadanzamanın küllerine sarınmış susarken seniplerinin ucunda büzülmüşkenhep böyle kalır mı sanırsınhep aynı mı olur düşlerin sonu19 03 2010 Necmettin Davulcu

Harcanmış Zamanlaryaşar mıyım sanırsınüzerine kapılar pencereler kapandığındahaykırışlarını kazısano üstüne örülen duvarlarageçmek bilmiyorbu üstüne boz renkler serpilmiş günlerve geçmeyen günün mabedindekuşkunun ve beklemenin nöbetçisi duruyordemir de çürürdüşler de paslanıröfkeye varırsakarşılıksızsa sevgihoşgörüanlatılan masaldır kalemin ucundakalem kağıtta susarsamürekkepte suskundur zamandayaşar mıyım sanırsınbir yere götürmezse attığın adımlaryürürsün yürüyebildiğin kadarkelebek kanatlarıylaaradığın kendin midir uçurumların kıyısında yoksaateşin ve suyun çiftleşmesi midirelinde kalan unutulmuş zamanlardır sonuçtakimlik giydiremediğin sesler eşliğinde ölmüş seslerdir onlar nihayetinde dur dinleve biraz şarap dök çömleğineunutma tuzdur yaranın merhemive çocuğun mavi düşlerinde şekillenir gelecekve o düşlerellerinin hasret ırmağıdırsenin ellerinden süzülür güneş yangınındayaşar mıyım sanırsınkendin olamadanzamanın küllerine sarınmış susarken seniplerinin ucunda büzülmüşkenhep böyle kalır mı sanırsınhep aynı mı olur düşlerin sonu19 03 2010 Necmettin Davulcu

Harcanmış Zamanlar yaşar mıyım sanırsın üzerine kapılar pencereler kapandığında haykırışlarını kazısan o üstüne örülen duvarlara geçmek bilmiyor bu üstüne boz renkler serpilmiş günler ve geçmeyen günün mabedinde kuşkunun ve beklemenin nöbetçisi duruyor demir de çürür düşler de paslanır öfkeye varırsa karşılıksızsa sevgi hoşgörü anlatılan masaldır kalemin ucunda kalem kağıtta susarsa mürekkepte suskundur zamanda yaşar mıyım sanırsın bir yere götürmezse attığın adımlar yürürsün yürüyebildiğin kadar kelebek kanatlarıyla aradığın kendin midir uçurumların kıyısında yoksa ateşin ve suyun çiftleşmesi midir elinde kalan unutulmuş zamanlardır sonuçta kimlik giydiremediğin sesler eşliğinde ölmüş seslerdir onlar nihayetinde dur dinle ve biraz şarap dök çömleğine unutma tuzdur yaranın merhemi ve çocuğun mavi düşlerinde şekillenir gelecek ve o düşler ellerinin hasret ırmağıdır senin ellerinden süzülür güneş yangınında yaşar mıyım sanırsın kendin olamadan zamanın küllerine sarınmış susarken sen iplerinin ucunda büzülmüşken hep böyle kalır mı sanırsın hep aynı mı olur düşlerin sonu 19 03 2010 Necmettin Davulcu