Mor
Zordur sadakat gerçekten sevmeyince insan Kimi seviyorsan kalbinin ülkesi orası oluyor Sonra bir gün gözlerine bir bakıyorsun orada yoksun Onunla kaybettiğini onsuz nasıl bulacağını bile öğretmeden gidiyor Aşkın sağ olsun diyemiyorsun Koca bir orman yanıyor içinde ama bir tek sen kül oluyorsun Sadece bir insanı değil kirpiklerinden hayata tutunduğun bir aşkı kaybediyorsun Ağlıyorsun Kimi gözyaşları yanağını ıslatırken geçmişini temizler Temizleniyorsun Kendini doğuma iki canla girip yapayalnız çıkan bir anne gibi hissediyorsun Sana ait olanı doğururken kaybediyorsun Ama hiçbir zaman onu içinde öldüremiyorsun Kalbinden çıkaramadığını kabrine kadar götürüyorsun Zaten o içimizde öldüremediklerimiz değil midir bizi sevmediklerimizle yaşamaya mahkûm eden İnsan yalnızca mutlu olduğu zaman dilimine hayat diyor Gerisi yaşamaya çalışmak Unutma Hayal ettiğin kadar hayal gerçekleştirebildiğin kadar gerçeksindir Bazı şeyleri değiştirebilmek içinse bildik acıları yeniden yaşaman gerekir Ve kimsenin mutsuzluğu hayatı kadar uzun sürmemelidir Tanıtım Bülteninden
