Mühür — Erhan Pınarbaşı

Gecenin içine yürüdüm mühür avucumda ay gökyüzünde Mezarlık karanlık ve sessiz ne taşlar var ne de adlar Çocukken korkardım mezarlıktan Islık çalardım yüksek perdeden Son günlerde ölen biri kalkıp peşimden gelecek diye düşünür korkardım Yaşarken gördüğüm belki de konuştuğum birinin ölüsünden neden korkardım Şu anda hepsi kalksa umurumda değil Mührü tuttuğum avucum ter içinde