Münhasır Bir Duruş — Ahmet Ensar Mert

Alaca at gibi dörtnala koşuşturdum Yorgunum yorgunluğumla yoğruldum Gönlümde ne seher kaldı ne gurbet Kendimi ararken kendimde kayboldum Yollar tükenmedi ben tükendim Her adımda biraz daha gölgelendim Bir ses bir nefes aradım gecede Suskunluğumla yankıya söylendim Gözlerim ufukta ışık bekledi Gönlümde bir çiçek soldu dilenmedi Gurbetin ateşi köz oldu içimde Küllerimden doğar mı bilmedi